ดพวกองครักษ์ที่อยู่บนง้าวมังกรทมิฬออกไปอย่างไม่ใส่ใจ มองชายวัยกลางคนตรงหน้าพลางเอ่ยเสียงเรียบ “เจ้าจำชุดทหารบนตัวข้าไม่ได้หรือ?”
“หืม?” เซินหม่าได้ยินดังนั้นจึงพินิจดูการแต่งกายของคนตรงหน้าอย่างละเอียด ทันใดนั้นม่านตาของเขาก็เบิกกว้าง อุทานออกมาด้วยความตกใจโดยไม่รู้ตัว “พวกเจ้าคือชาวต้าเฉียน! เป็นไปได้อย่างไร!”
ในตอนนั้น เขาสังเกตเห็นบางอย่าง แววตาฉายแสงประกายแห่งความยินดี จึงตะโกนไปทางด้านหลังของหลี่เต้าทันที “พวกเจ้ารีบมาที่นี่ ฆ่ามันซะ!!”
ที่แท้ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด องครักษ์ที่คอยคุ้มกันเซินหม่าได้รวมตัวกันเข้ามาแล้ว เมื่อได้ยินคำสั่งของเซินหม่า พวกองครักษ์ก็พุ่งเข้ามาโดยไม่ลังเล
สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ หลี่เต้าพบพวกเขาตั้งแต่แรกแล้ว ดังนั้น การเคลื่อนไหวของพวกเขาจึงเป็นเพียงการเดินเข้ากับดักเท่านั้น
ง้าวมังกรทมิฬพาดผ่าน องครักษ์ทั้งหมดที่เข้ามาถูกตัดขาดเป็นสองท่อนทันที
[ฆ่าศัตรูแปดคน ได้รับคุณสมบัติ : 10.49]
ดูจากคุณสมบัติที่ระบบให้มา พวกองครักษ์เหล่านี้ก็ไม่เลวทีเดียว
เมื่อเห็นภาพนั้น เซินหม่าตกตะลึงจนแทบช็อก เขาไม่คิดว่าองครักษ์ที่ตนจ้างมาด้วยเงินก้อนโตจะอ่อนแอถึงเพียงนี้
สัญชาตญาณกระตุ้นให้เขาต้องหนี!
แต่ในชั่วขณะถัดมา เงาดำก็พุ่งเข้ามากดเขาลงกับพื้น
เมื่อเขาหันกลับไปมอง ก็เห็นปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวอันแหลมคมจ้องมาที่เขา พร้อมกับดวงตาที่เต็มไปด้วยความดุร้าย
“เสี่ยวเฮย มันเ
