สามารถเปลี่ยนไปฝึกฝนสิ่งอื่นได้มิใช่หรือ?
อย่างไรเสียแค่ได้ฝึกฝนก็พอแล้ว ใครจะสนว่าเขาฝึกฝนอะไรกัน
ทว่า ตอนนี้สิ่งที่อยู่ในมือเขายังมีน้อยเกินไป
หากวันใดที่มีตำราลับจำนวนมากให้เขาได้ศึกษา บางทีด้วยพรสวรรค์ที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของเขา อาจจะค้นพบบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาก็เป็นได้
ในขณะที่กำลังฝึกทหารใต้บังคับบัญชาและทำการศึกษาค้นคว้าด้วยตัวเอง หลี่เต้าก็ยังให้คนออกไปสืบข่าวความเคลื่อนไหวทางด่านฟู่เฟิงอยู่
ด้วยเหตุที่ว่า หากฝ่ายนั้นไม่ลงมือ ฝ่ายของเขาก็ไม่อาจขยับตัวได้
มิเช่นนั้นหากฝ่ายเขาทำเกินเลยไป เมื่อฝ่ายตรงข้ามหันกลับมา ผู้ที่จะต้องเดือดร้อนก็คือตัวเขาเอง
อีกฝ่ายสามารถทำร้ายเจิ้นเป่ยโหวเสิ่นจง ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นปรมาจารย์จนบาดเจ็บสาหัสเจียนตายได้
ส่วนตัวเขาตอนนี้ยังไม่ถึงขั้นปรมาจารย์ด้วยซ้ำ ดังนั้น จำเป็นต้องรอให้ฝ่ายนั้นลงมือก่อน ฝ่ายเขาถึงจะเคลื่อนไหวได้
เมื่อถึงตอนนั้น หากฝ่ายตรงข้ามคิดจะถอยกลับมา ด่านฟู่เฟิงก็จะสามารถช่วยพันธนาการพวกเขาไว้ได้
สรุปคือ เขาต้องเตรียมการทุกอย่างให้พร้อมที่สุด
ด้วยเหตุที่ว่า เขากำลังจะบุกเข้าไปในดินแดนของชนเผ่าเป่ยหมานเพื่อกวาดต้อนทรัพย์สิน ไม่ใช่ไปมอบหัวให้ผู้อื่น!
…
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตา สองวันก็ผ่านพ้นไป
ภายในกระโจมใหญ่ หลี่เต้านั่งนิ่งอยู่หน้าโต๊ะยาว ข้างขาขวามีหมาป่าดำตัวใหญ่ยาวกว่าหนึ่งจั้งนอนอยู่
หมาป่าดำตัวนั้นก็คือเสี่ยวเฮย
