ิเวณห้องขังอีกครั้ง เมื่อมองไปที่เชลยที่อยู่ข้างใน เขารู้สึกว่าพวกเขาไม่มีประโยชน์อีกต่อไป
การทดลองสิ้นสุดลงแล้ว คุณค่าที่เหลือก็คือการแลกเป็นความดีความชอบทางทหารเท่านั้น ในแคว้นต้าเฉียน ใบหูข้างซ้ายหนึ่งข้างแทนคนตายหนึ่งคน มีค่าเท่ากับความดีความชอบหนึ่งส่วน
เชลยที่มีชีวิตมีค่าเท่ากับห้าส่วน คนพวกนี้ยกเว้นเซินไห่แล้ว ล้วนเป็นเชลยที่พวกจางเมิ่งจับมา ความดีความชอบต้องนับให้พวกเขา
หลี่เต้าคำนวณความดีความชอบที่สะสมมาอย่างรวดเร็วในหัว ผ่านไปไม่นาน เขาอดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง “ดูเหมือนว่าจะชดใช้ไหวนะ!”
จากนั้นเท้าของเขาก็ก้าวเข้าไปใกล้ประตูห้องขังโดยไม่รู้ตัว ยามนี้เซินไห่ที่หลับไปด้วยความเจ็บปวด ได้ยินเสียงดังน่ารำคาญ จึงลืมตาตวาดว่า “เงียบ ๆ หน่อย!”
ไม่นานเสียงของทุกคนก็หายไป ทันใดนั้น เซินไห่ก็รู้สึกว่าบรรยากาศรอบข้างแปลกไป เมื่อเขาลืมตาขึ้น ก็เห็นเพียงเงาร่างของคนผู้หนึ่งถือดาบยาว
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ภายในห้องขังก็เหลือเพียงเขาและชายตรงหน้าที่ยังมีชีวิตอยู่ คนอื่น ๆ ล้วนกลายเป็นศพไปหมดแล้ว
“เจ้า…” เซินไห่มองเห็นผู้มาเยือนชัดเจน จึงกล่าวด้วยความหวาดกลัว “ทำไม? พวกเราต่างก็ยอมแพ้ และตกเป็นเชลยของพวกเจ้าแล้วมิใช่หรือ?”
“ขออภัยด้วย ที่จริงแล้วตั้งแต่แรกพวกเจ้าก็ไม่ได้นับว่าเป็นเชลย” เพราะจุดประสงค์เริ่มต้นคือการใช้คนเหล่านี้เป็นหนูทดลอง
และตอนนี้การทดลองก็สิ้นสุดลงแล้ว พวกเขาก็ไม่ม
