อย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง
หลังจากหลี่เต้าลงมือ เซินเจ๋อก็โจมตีทันที ทั้งสองฝ่ายมีเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ปะทะกัน
ดังนั้น แม้หลี่เต้าจะมีปฏิกิริยาที่รวดเร็วเพียงใด ก็ไม่ทันรับมือกับขวานครั้งนี้ เมื่อเห็นเงาขวานใหญ่ฟันเข้ามา หลี่เต้าทำได้เพียงหลบส่วนศีรษะ
แม้ว่าส่วนศีรษะจะหลบพ้น แต่ขวานก็ยังฟันเฉียงเข้าที่ลำคอของเขา อาจเป็นเพราะลำคอของหลี่เต้าแข็งแกร่งเกินไป ขวานจึงไม่สามารถฟันขาดเป็นสองท่อน
แต่กลับฟันจนเขากระเด็นออกไป แต่เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว เพราะเซินเจ๋อรู้ว่าขวานฟันลึกเข้าไปอย่างน้อยสามชุ่น ไม่ว่าใครก็ไม่มีทางรอดชีวิต
ตึง! ในที่สุด ร่างของหลี่เต้าก็ร่วงลงสู่พื้นดินในระยะร้อยจั้ง เนื่องจากทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เซินไห่ที่อยู่ข้าง ๆ จึงทำอะไรไม่ถูกอยู่พักหนึ่ง
เมื่อได้สติกลับมา เขาก็ไม่ได้มองไปทางศัตรูที่ตายแล้ว แต่กลับมองไปที่ร่างของผู้ช่วยอีกคนที่สิ้นใจในมือของแม่ทัพของตนเองโดยไม่รู้ตัว
“ท่านแม่ทัพ…” เซินไห่พึมพำด้วยความไม่อยากเชื่อ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ความดุร้ายบนใบหน้าของเซินเจ๋อก็จางหายไป เผยให้เห็นความลังเล
“การเสียสละบนสนามรบเป็นเรื่องปกติ เขาเป็นผู้ช่วยของข้า การเสียสละเพื่อข้าจึงเป็นเรื่องธรรมดา”
“เพื่อชัยชนะ จำเป็นต้องมีคนเสียสละตนเอง ข้าเป็นแม่ทัพ ข้าตายไม่ได้” พูดถึงตรงนี้ เซินเจ๋อก็หันกลับมามองเซินไห่ทันที
“เซินไห่ เจ้าคงไม่อยากตายเช่นกันใช่หรือไม่?” ไม่รู้เพราะเหตุ
