ยิ่งสังหารก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นในใจ
แม้แต่ผิวหนังของเขาก็ยังแดงก่ำขึ้นเพราะเลือดที่เดือดพล่าน
ไม่ใช่ความผิดของเขา ส่วนใหญ่เป็นเพราะการสังหารทำให้เขาน่าตื่นใจเกินไป
ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ ทหารของเผ่าถ่ามู่หลายร้อยนายก็ถูกเขาสังหาร
มองดูคุณสมบัติที่สามารถใช้ได้บนระบบที่เพิ่มขึ้นไม่หยุด จะไม่ตื่นเต้นก็คงเป็นไปไม่ได้
ครั้งนี้สนุกกว่าตอนที่ควบม้าคนเดียวไปช่วยเว่ยอวิ่นมากนัก
อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขากำลังสังหารอย่างสนุกสนาน มีกระแสพลังปราณหลายสายโจมตีมาจากด้านหลังของเขา
หลี่เต้าไม่ได้ตื่นตระหนก ในใจกลับเตรียมพร้อมไว้แล้ว
ถ้าเป็นเขาก็คงไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายสังหารคนของตนไปเรื่อย ๆ แบบนี้เช่นกัน
เมื่อเขาหันกลับไปมอง ก็เห็นร่างสี่ร่างพุ่งเข้าโจมตีมาจากทิศทางต่าง ๆ
ผู้นำคือผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นกลางที่เคยปะทะกับเขามาก่อน ในขณะเดียวกัน เขาก็รับรู้ถึงพลังปราณของอีกสามคน
ผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นกลางหนึ่งคน นำพาผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นต้นสามคนงั้นหรือ?
“ดาบโลหิต!” “ดาบโลหิต!” “ดาบโลหิต…”
เมื่อเข้าใกล้หลี่เต้าทั้งสี่คนพลันเหวี่ยงดาบพร้อมกัน แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือวิชาดาบของทั้งสี่คนเหมือนกันหมด
แม้แต่กระแสลมปราณที่พุ่งออกมาก็เหมือนกัน
กระแสลมปราณจากคมดาบที่พุ่งเข้าโจมตีจากทุกทิศทุกทางทำให้เขาไม่มีที่หลบหลีก
ขณะเดียวกัน ก็ทำให้เขาแยกไม่ออกว่าคมดาบใดมีอานุภาพทำลายล้างสูง คมดาบใดมีอานุภาพทำลายล้างต่ำ
