แพงเมืองต่างพากันยิงธนูลงไปผู้ฝึกยุทธ์ในกองทัพเผ่าถ่ามู่ต่างออกมาช่วยสกัดลูกธนู
ในการเผชิญหน้ากับลูกธนูธรรมดา คนเหล่านี้สามารถป้องกันได้อย่างง่ายดายที่ด้านหลังของกองทัพเผ่าถ่ามู่ ผู้ช่วยเซินไห่เห็นภาพนั้นก็หัวเราะออกมา“ท่านแม่ทัพ ข้าเห็นว่าทหารหนึ่งพันนายนี้ก็น่าจะเพียงพอที่จะยึดค่ายหวงซาได้แล้ว”ส่วนทางหลี่เต้าเมื่อเห็นภาพนั้น สีหน้าก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก
นี่คือโลกที่มีผู้ฝึกยุทธ์ สิ่งที่เคยได้ผลดีในสมัยโบราณหลายอย่างล้วนมีประสิทธิภาพลดลงเมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็หยิบธนูยาวสีดำขึ้นมาจากข้างกายธนูเล่มนี้เป็นหนึ่งในสมบัติล้ำค่าของจ้าวถ่ง สร้างจากไม้เหล็กอายุพันปี มีความยืดหยุ่นสูงยิ่งสายธนูทำมาจากเส้นเอ็นหลักของสัตว์ดุร้าย
ในยามปกติ จ้าวถ่งทะนุถนอมธนูเล่มนี้อย่างยิ่งส่วนเหตุผลที่มาอยู่ในมือของหลี่เต้านั้น เป็นเพราะจางเมิ่งแอบขโมยมาให้เพราะจ้าวถ่งเคยกล่าวไว้ว่าธนูเล่มนี้ผู้ที่ไม่มีพละกำลังมหาศาลใช้ไม่ได้จางเมิ่งก็เคยลองแต่ดึงไม่ได้ แต่หลี่เต้าคือคนที่ยกประตูเมืองหนักห้าพันชั่งได้ด้วยมือเดียว
หลี่เต้าวางมือบนสายธนูแล้วลองดึง ออกแรงที่มือเพิ่มขึ้น จนดึงโค้งเป็นพระจันทร์เต็มวง“ใช้แรงขนาดนี้เลยหรือ?”ตามการคาดคะเนของเขา การจะดึงธนูเล่มนี้ต้องใช้แรงอย่างน้อยสามพันชั่งสหรับคนทั่วไป แม้จะใช้แรงจนตายก็ไม่อาจดึงสายธนูนี้ได้แม้แต่น้อย
หลี่เต้ามองเห็นทหารเผ่าถ่ามู่ที่กำลังบุกเข้ามา และเลือกเป้าหม
