นการรบได้บ้างหรือไม่”ทุกคน “???” สังหาร… ผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนสองคน? ไม่ได้แข็งแกร่งนัก? มีค่าอยู่บ้าง?เหตุใดคำพูดเหล่านี้ฟังดูแปลกประหลาดเหลือเกิน นี่คือผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนสองคนต้องรู้ไว้ว่าแม่ทัพใหญ่จ้าวถ่งของพวกเขาก็เป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนเท่านั้น
เมื่อเห็นทุกคนเหม่อลอย หลี่เต้าจึงปรบมือ “เอาล่ะ กลับมาได้สติเสียที จัดการศพแล้วกลับไปที่ค่ายหวงซากันได้แล้ว”จากนั้นเขาก็มองดูวัวและแกะรอบ ๆ แล้วเตือนว่า “คิดหาวิธีนำฝูงวัวและแกะเหล่านี้กลับไปด้วย”เสวียปิงถามด้วยความสงสัย “หัวหน้า จะเอาวัวกับแกะพวกนี้ไปทำไมหรือ?”“แลกเงิน เจ้าคิดว่ายาขี้ผึ้งที่พวกเจ้าใช้ฝึกฝนมาจากที่ไหนกัน?”“…”
หลังจากผ่านไปครึ่งก้านธูป ทุกคนก็จัดการศพเสร็จ ขามาเร็ว แต่ขากลับช้า เพราะต้องต้อนฝูงวัวและแกะไปด้วยเสวียปิงมองศพที่บรรทุกอยู่ด้านหลัง อดถามไม่ได้ “หัวหน้า ท่านรู้หรือไม่ว่าพวกชาวเป่ยหมานเหล่านี้มีที่มาอย่างไร? ทำไมถึงมาโจมตีพวกเรา?”เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เต้ามองดูศพแล้วกล่าวว่า “จากเครื่องหมายบนเสื้อผ้าของพวกเขา คนพวกนี้น่าจะมาจากอาณาจักรเป่ยหมาน เผ่าถ่ามู่”แทบทุกครั้งที่มีภารกิจเกี่ยวกับนักโทษประหารล้วนเกี่ยวข้องกับเผ่าถ่ามู่ ครั้งนี้ไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีก
“เผ่าถ่ามู่?” เสวียปิงขมวดคิ้วกล่าวว่า “พวกเขาต้องการทำอะไรกันแน่?”หลี่เต้าตอบว่า “พวกเขาจะทำอะไรตอนนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเราแล้ว กลับไปให้แม่ทัพจ้าวสน
