บเข้ากับสายตาที่เหมือนยิ้มแต่ไม่ยิ้ม“เจ้าออกแรงมากกว่านี้ก็ได้ ข้ายังรับไหว” หลี่เต้าปัดฝุ่นที่หน้าอกพลางเอ่ยเบา ๆ
“บัดซบ!” ผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนที่อยู่ตรงหน้าโมโหขึ้นมาทันที แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงรับฝ่ามือของเขาไปแล้วไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ แต่แค่ท่าทางแบบนี้เขาก็ทนไม่ได้แล้ว“เจ้า!!…”เพี๊ยะ! ก่อนที่เขาจะทันได้ลงมือ ฝ่ามือหนึ่งก็ฟาดลงบนใบหน้าของเขาเสียก่อน
ภายใต้ฝ่ามือที่เปี่ยมด้วยพลังน่าสะพรึงกลัวนี้ พลังปราณในร่างของผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนผู้นี้ก็ถูกปลดปล่อยออกมาปกป้องเขาโดยสัญชาตญาณภายในพริบตาที่ฝ่ามือนั้นปะทะเข้ากับพลังปราณเซียนเทียน พลังปราณเซียนเทียนอันสูงส่งกลับเกิดการเปลี่ยนรูป แม้จะสามารถสกัดกั้นและกรองพลังฝ่ามือส่วนใหญ่ออกไปได้ ทว่าพลังที่เหลือยังคงแฝงอานุภาพมหาศาล ฟาดลงบนใบหน้าของผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนอย่างไม่ปรานี
เพียงชั่วอึดใจ ร่างของเขาก็พลันหมุนคว้างกลางอากาศ หมุนวนหลายสิบรอบดุจใบไม้ที่ถูกพายุซัดหอบและเมื่อร่างนั้นร่วงกระแทกพื้น เสียง “ตุ้บ!” ก็ดังก้องไปทั่ว ร่างนั้นคุกเข่าลงตรงหน้าหลี่เต้าอย่างพอดิบพอดี!เมื่อมองดูอีกครั้ง ใบหน้าครึ่งหนึ่งของเขาบวมเป่งจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม ทวารทั้งเจ็ดต่างมีเลือดไหลซึมออกมาเป็นสาย สภาพน่าเวทนาอย่างถึงที่สุด
หลี่เต้ากวาดตามองผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนที่บัดนี้สติเลือนรางเต็มที ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะเบา ๆเอ่ยด้วยนํ้าเสียงเย็นชา “เจ้ายังคิ
