ก็เคลื่อนเข้ามาใกล้ เมื่อเห็นว่าการต่อสู้เริ่มขึ้นแล้ว พวกมันก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป ต่างพากันถอดข้าวของบนตัวออกแล้วชักดาบเข้าประจันหน้าต่อสู้ทันทีเมื่อเห็นภาพนั้น มุมปากของหลี่เต้ายกขึ้น “ข้ารอพวกเจ้ามานานแล้ว!”
เขากระโดดลงจากหลังม้าทันที เนื่องจากเป็นเพียงการลาดตระเวน เขาจึงทิ้งง้าวมังกรทมิฬไว้ที่ค่ายหวงซาตอนนี้จึงได้แต่ชักดาบเหล็กทมิฬที่เหน็บไว้ที่เอวออกมาในจังหวะที่หลี่เต้าเพิ่งลงถึงพื้น จู่ ๆ ก็มีคนอีกหลายคนพุ่งออกมาจากฝูงวัวและแกะสองคนเล็งเป้าไปที่ขาทั้งสองข้าง อีกสองคนพุ่งเข้าหาศีรษะและหัวใจ
โครม! หลี่เต้ายกขาขึ้นโจมตี พริบตาเดียวก็เตะออกไปสองครั้งกลางอากาศชั่วขณะถัดมา เงาร่างสองร่างลอยละลิ่วออกไปดุจตุ๊กตาที่ขาดวิ่นส่วนดาบสองเล่มที่พุ่งเข้ามา หลี่เต้าใช้มือจับไว้ข้างละเล่มเพียงออกแรงเล็กน้อย ดาบยาวก็แตกละเอียดในมือของเขา จากนั้นเขาก็ตบฝ่ามือใส่ใบหน้าของคนผู้นั้นต่อทันทีกร๊อบ!! พร้อมกับเสียงดังกังวาน คอของคนผู้นั้นก็หักพับไปด้านหลังถึงร้อยยี่สิบองศา สิ้นลมหายใจทันทีเมื่อเผชิญหน้ากับดาบอีกเล่ม เขาก็พุ่งเข้าประจันหน้าทันทีฉัวะ!! ร่างของศัตรูถูกแบ่งเป็นสองท่อนกลางอากาศ เลือดสดกระเซ็นเต็มพื้น
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นตามมา [ฆ่าศัตรูสี่คน ได้รับคุณสมบัติ : 1.26]ในตอนนี้ พวกชนเผ่าเร่ร่อนก็ไล่ตามมาไม่ไกลแล้วหลี่เต้าหันไปมองจางเมิ่งและคนอื่น ๆ พบว่าพวกเขาสามารถต้านทานศัตรูเหล่านี้ได้เ
