ว่า “ข้าต้องเห็นผลลัพธ์จริง ๆ หากผลลัพธ์ไม่ดี ข้าอยากรู้นักว่าเจ้าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร?”
“รับคำสั่งท่านแม่ทัพ”
… ไม่นานหลังจากนั้น จ้าวถ่งก็กลับมาได้สติอย่างกะทันหัน พึมพากับตัวเองว่า “ข้าเป็นบ้าไปแล้วหรือไร ถึงได้ตอบตกลงคำขอฝึกทหารของหัวหน้าหมู่คนนั้น”
การฝึกทหารเป็นเรื่องปกติ ทุกค่ายทหารล้วนมีการฝึกใหญ่เมื่อรับทหารใหม่เข้ามา เพื่อฝึกฝนพละกำลังพื้นฐานในการรบ แต่การฝึกทหารมักจะต้องมีจำนวนคนพอสมควร อย่างน้อยก็ต้องมีร้อยคนขึ้นไปถึงจะได้ แล้วนี่หัวหน้าหมู่คนหนึ่งพาทหารสิบเก้าคนไปฝึก มันจะเป็นภาพแบบไหนกัน ประเด็นสำคัญคือทหารทั้งสิบเก้าคนต่อให้ฝึกดีแค่ไหนก็จะมีประโยชน์สักเท่าไรกัน?
แต่ตอนนี้พูดออกไปแล้ว จะเปลี่ยนใจก็สายไปแล้ว ถ้าเปลี่ยนใจตอนนี้ คงไม่มีใครในค่ายหวงซาจะนับถือเขาในฐานะแม่ทัพใหญ่อีก
“อยากจะต่อยเจ้าหนุ่มนั่นสักที” แม้จะพูดเช่นนั้น แต่เขาก็สงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว พึมพาว่า “เฮ้ออย่างไรก็เป็นแค่คนหนุ่ม คราวนี้ถือว่าให้โอกาสเขาสักครั้งก็แล้วกัน”
… สามวันต่อมา แม้ว่าจ้าวถ่งจะดูไม่เต็มใจนัก แต่ตามที่หลี่เต้าต้องการ สิ่งของต่าง ๆ ก็ถูกจัดหามาส่งถึงหน้าหลี่เต้าอย่างรวดเร็ว
ด้านนอกกองที่หก จางเมิ่งและคนอื่น ๆ มองดูหลี่เต้านำข้าวของบางอย่างใส่ลงในหม้อเหล็กเหนือกองไฟด้วยความสงสัย
เสวียปิงอดถามไม่ได้ “หัวหน้า ของที่ท่านต้มอยู่นี้คืออะไรหรือ?”
หลี่เต้าอธิบายพลางต้มไปด้วย “ของที่จะ
