บทที่ 99 พวกเจ้าอยากจะแข็งแกร่งขึ้นหรือไม่?
เมื่อก้าวเท้าเข้าสู่กระโจม เสียงฝีเท้าของเขาดังขึ้นเบา ๆ แต่กลับดึงดูดความสนใจของผู้คนที่อยู่ภายในทันที เสวียปิงและจางเมิ่งที่กำลังรอคอยอยู่ต่างรีบลุกขึ้นและเข้ามาห้อมล้อมรอบตัวเขา สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เสวียปิงก้าวขึ้นมาใกล้ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นเป็นคนแรก “หัวหน้า ท่านแม่ทัพจ้าวเรียกท่านไปทำอะไรหรือ?”
“ก็อย่างที่เจ้าคิดนั่นแหละ เลื่อนขั้นและแต่งตั้งบรรดาศักดิ์”
“จริงหรือ?”
จางเมิ่งถามต่อ “เลื่อนตำแหน่งอะไร? ได้บรรดาศักดิ์อะไร?”
หลี่เต้าลูบไปที่ไป๋เฉียนที่เข้ามาใกล้ แล้วพูดตรง ๆ ว่า “หัวหน้าหมู่ และบรรดาศักดิ์ทางทหารชั้นสี่”
“หัวหน้าหมู่หรือ?” เสวียปิงดีใจ “หัวหน้า นั่นก็หมายความว่าท่านสามารถบังคับบัญชาทหารได้แล้วน่ะสิ?”
“บังคับบัญชาทหารหรือ?” จางเมิ่งรีบพูดต่อ “เช่นนั้นพวกเราไปขอท่านแม่ทัพจ้าวให้ย้ายพวกเราไปอยู่ด้วยกันเถอะ”
หลี่เต้าส่ายหน้า “ไม่จำเป็นแล้ว ทางแม่ทัพจ้าวได้จัดสรรพวกเจ้าทั้งสิบเก้าคนมาอยู่ในหน่วยของข้าแล้ว”
“จริงหรือ!” ทุกคนต่างยิ้มแย้มด้วยความดีใจ เสวียปิงถึงกับพูดตรง ๆ ว่า “หัวหน้า ดูเหมือนท่านแม่ทัพจ้าวจะเห็นแววดีในตัวท่านจริง ๆ โดยปกติแล้วนายหมู่จะมีทหารใต้บังคับบัญชาสิบคน แต่หน่วยของท่านมีเกือบสองเท่า”
จางเมิ่งถอนหายใจยาวพลางกล่าว “อีกอย่าง หัวหน้าเพิ่งเข้ากองทัพวันแรกก็ได้บรรดาศักดิ์ทหารชั้นสี่แล้ว ข
