บทที่ 94 ความกดดัน! การต่อต้าน!ทุกอย่างกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่ดี เมื่อรู้สึกถึงพลังใหม่ในร่างกาย หลี่เต้ารู้สึกภาคภูมิใจในความพยายามของตนเองอีกครั้ง ในขณะเดียวกันก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าสนามรบนั้นเหมาะกับเขาจริงๆ หากอยู่ที่อื่น ใครจะรู้ว่าต้องใช้เวลานานเท่าใดถึงจะสะสมคุณสมบัติได้มากขนาดนี้ สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ การสังหารคนบนสนามรบไม่มีผลเสียใด ๆ กลับได้รับชัยชนะในการรบ สำหรับเขาแล้วนี่คือการได้ประโยชน์ทั้งสองทาง
ไม่นานหลังจากนั้น เหล่าทหารที่ชำระล้างร่างกายอยู่ด้านนอกก็ล้างตัวเสร็จแล้ว ผู้คนที่ชำระล้างร่างกายรอบ ๆ กองที่หกส่วนใหญ่เป็นคนของกองที่หก เสวียปิงและจางเมิ่งก็พักอยู่ในกองที่หกเช่นกัน อาจเป็นเพราะก่อนหน้านี้เคยนินทาผู้อื่นลับหลัง กลุ่มคนจึงยืนอยู่นอกกระโจมไม่กล้าเข้าไป
“จางเมิ่ง เจ้าเป็นหัวหน้ากองที่หกของพวกเรา เจ้าเข้าไปก่อนเถิด” เสวียปิงกล่าวขึ้นจากด้านข้าง
จางเมิ่งนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน เมื่อเห็นสายตาของผู้คนรอบข้าง จึงกัดฟันพูดว่า “เข้าก็เข้า” เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดม่านกระโจนเข้าไปด้านใน ทันทีที่เข้าไป เขาก็เห็นหลี่เต้า สายตาของทั้งสองสบประสานกัน ในชั่วขณะนั้น ความรู้สึกประหลาดก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง เขากัดปลายลิ้นตัวเอง ความเจ็บปวดทำให้ได้สติ จึงพูดอย่างเก้อเขินว่า “เอ่อ ข้าไม่ได้รบกวนเจ้าใช่หรือไม่?”
หลี่เต้าทำหน้างุนงง “จะมีอะไรรบกวนก
