ขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลายแล้ว ทำไมยังจามได้อีก? แต่เขาไม่มีเวลามากพอจะคิดอะไรมากมายแล้ว เพราะวันนี้คือวันที่อาจารย์ของเขาจะย้ายออกไป และเขากำลังจะรับช่วงตำแหน่งของอาจารย์ กลายเป็นหัวหน้าองครักษ์ของเจิ้นเป่ยโหวเสิ่นจง
เมื่อมาถึงขั้นนี้ ต่อไปก็แค่สั่งสมประสบการณ์เท่านั้น ขณะเดียวกันก็สามารถใช้ตำแหน่งนี้ขยายเครือข่ายความสัมพันธ์ของตนเองได้ ด้วยศักยภาพของเจิ้นเป่ยโหวเสิ่นจง อนาคตไม่แน่อาจมีโอกาสก้าวกระโดดไปไกล เมื่อถึงตอนนั้นตำแหน่งของเขาก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย
ในใจของเขายังมีความคิดที่ซ่อนเร้นอยู่ลึก ๆ องค์หญิงหมิงเยว่ผู้บริสุทธิ์ เขาคงยากที่จะได้ครอบครอง แต่ถ้าหากองค์หญิงหมิงเยว่ไม่บริสุทธิ์แล้วล่ะ? แม้จะถูกเสียความบริสุทธิ์ให้กับขุนนางคนนั้น แต่เขาก็ไม่รังเกียจเลยจริงๆ ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงคนที่มีชื่อเดียวกันที่เขาจัดการไว้ นามหลี่เต้า จึงเรียกคนเข้ามาถาม “เรื่องที่ข้าให้เจ้าสืบมามีข่าวบ้างหรือยัง?”
ผู้ใต้บังคับบัญชาตอบ “ทางท่านจางได้ทำตามที่หัวหน้าสั่งแล้วขอรับ ได้ยินว่าคนผู้นั้นไปที่เมืองหวงซาแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉีเซิ่งก็แย้มยิ้มอย่างพึงพอใจ หลังจากสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาออกไป เขาพูดกับตัวเอง “จางซื่อผู้นี้ดูเหมือนจะรู้ความ น่าจะจัดการได้” ขณะเดียวกัน เมื่อนึกถึงหลี่เต้าที่ต้องทนทุกข์ทรมานภายใต้การจัดการของเขา ก็ทำให้เขากรู้สึกสบายใจ
…
กองที่หก หลี่เต้ามองดูหน้าต่างคุ
