บทที่ 92 ดาวมรณะ!เห็นได้ชัดว่านี่เป็นบาดแผลที่เกิดจากการสังหารในคราวเดียว โดยที่เหยื่อไม่มีโอกาสต่อต้านเลยแม้แต่น้อย เขาจ้องมองภาพที่นองเลือดรอบตัว สภาพร่างกายของทหารม้าเป่ยหมานที่ถูกฆ่าหมดสิ้น จนไม่อาจปฏิเสธได้ว่าผู้กระทำอาจเป็นทหารใหม่ที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นมาในค่ายหวงซา แต่คำถามที่ยังคงค้างอยู่ในใจคือ เขาใช้พลังอำนาจใดกันแน่ถึงสามารถทำลายล้างได้อย่างรวดเร็วและไร้ความปรานีถึงเพียงนี้
สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกสงสัยมากที่สุดคือ เมืองอวิ๋นฉีที่ห่างไกลออกไปเป็นอย่างไรกันแน่ ถึงได้ส่งทหารใหม่ที่มีความสามารถเช่นนี้มายังค่ายหวงซา นี่นับเป็นโชคดีหรือลาภลอยมาหรือไม่?
“ท่านแม่ทัพ เกิดอะไรขึ้นที่นี่กันแน่ขอรับ?” หัวหน้ากองร้อยคนหนึ่งเมื่อฟื้นจากความตกตะลึงก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม เมื่อได้ยินเช่นนั้น สายตาของคนที่เหลือก็จับจ้องมาที่จ้าวถ่ง เพราะภาพเหตุการณ์รอบข้างช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน
จ้าวถ่งลุกขึ้นยืน สายตาทอดผ่านฝูงชนไปยังหลี่เต้าไม่มีอะไรต้องปิดบัง อีกอย่างก็ไม่มีอะไรให้ต้องปิดบังด้วย เพราะสิ่งเหล่านี้ล้วนต้องนับเป็นความดีความชอบในการรบทั้งสิ้น “หากอยากรู้ก็ถามเจ้าตัวโดยตรงก็สิ้นเรื่อง” เขากล่าวตรง ๆ
เจ้าตัวหรือ? ใครคือเจ้าตัว? หรือว่าเจ้าตัวอยู่ในกลุ่มพวกเขา ทุกคนมองตามสายตาของจ้าวถ่ง สังเกตเห็นหลี่เต้าทหารใหม่ที่เพิ่งเข้ากองทัพ
“หัวหน้า ท่านหมายถึงเขาหรือ? เป็นไปไม่ได้” หัวหน้ากองร้อยผู้
