หนึ่งอดไม่ไหวเอ่ยขึ้น
จ้าวถ่งยิ้มบาง ๆ “หากเจ้าไม่เชื่อก็ลองไปทดสอบดู ข้าจำได้ว่าเจ้าชอบฝึกสอนทหารใหม่มากที่สุดไม่ใช่หรือ?”
หัวหน้ากองร้อยผู้นั้นหยุดชะงักทันที ดวงตาจับจ้องไปยังหลี่เต้าที่ยืนอยู่อย่างสงบเงียบ แต่ในขณะเดียวกัน ด้วยสัญชาตญาณก็ทำให้เขาหันไปมองรอบข้าง ภาพที่เต็มคราบเลือดนั้นทำให้ร่างกายของเขาสะท้านเบา ๆ ลึก ๆ ใจของเขาตระหนักถึงสิ่งที่ไม่อาจมองข้ามได้ คราบเลือดที่กระจายอยู่ทั่วบริเวณ ดูเหมือนจะบอกเล่าเรื่องราวของความโหดร้ายที่ยากจะบรรยาย
หากนี่เป็นเรื่องโกหก ก็ไม่จำเป็นต้องพูดถึง แต่หากมันเป็นความจริง การทดสอบความสามารถของทหารใหม่ที่เข้ามาท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้ บางทีอาจไม่มีใครสามารถคาดเดาได้ว่า ใครจะเป็นผู้ฝึกใครและใครจะกลายเป็นผู้ที่ถูกฝึก ในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายเช่นนี้ หัวหน้ากองร้อยผู้นั้นรู้สึกถึงความระแวงและไม่อยากเสี่ยงที่จะออกหน้า เขาไม่อยากตกอยู่ในสถานการณ์ที่อาจนำไปสู่ความอับอายหรืออันตรายโดยไม่จำเป็น!
จ้าวถ่งเห็นท่าทีเช่นนั้นจึงมองไปยังคนที่เหลือ “หากพวกเจ้าไม่เชื่อ ก็ลองไปทดสอบดู ข้าคิดว่าเขาคงไม่ปฏิเสธ” เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างมองไปทางหลี่เต้าที่อยู่ไม่ไกลโดยไม่รู้ตัว
หลี่เต้ายักไหล่พลางยิ้มบาง ๆ ยังคงนิ่งเงียบไม่พูดอะไร เมื่อเห็นภาพตรงหน้า แม้แต่คนที่ไม่เชื่อแต่แรกก็เริ่มรู้สึกคล้อยตาม เพราะท่าทางบางอย่างนั้น คนธรรมดาไม่อาจแสร้งทำได้ ยิ่งไ
