บทที่ 90 พวกเจ้ายังไม่รีบมาตายอีกหรือ?ส่วนทหารม้าเป่ยหมานที่ติดตามอยู่ด้านหลังยังคงพุ่งทะยานบุกเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
“ไร้เทียมทาน! ระบำคลั่ง!”
หลี่เต้าสะบัดง้าวมังกรทมิฬในมืออย่างรวดเร็ว ก่อเกิดร่างเงามากมายพุ่งวูบวาบกลางอากาศ ราวกับภาพมายาที่แฝงไว้ด้วยความตายอันโหดร้าย
ในชั่วพริบตา ร่างของเขาเปลี่ยนไปดุจดั่งเครื่องบดเนื้ออันทรงพลัง หมุนวนอย่างบ้าคลั่งพร้อมบดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางหน้าให้แหลกละเอียด ไม่มีสิ่งใดสามารถต้านทานการเคลื่อนไหวอันเกรี้ยวกราดนี้ได้!
บรรดาทหารม้าเป่ยหมานที่หาญกล้าบุกเข้าสู่รัศมีแห่งความตายรอบกายของหลี่เต้า ต่างถูกฟาดฟันด้วยง้าวมังกรทมิฬอย่างไร้ความปรานี ร่างของพวกเขาถูกเฉือนขาดเป็นท่อน ๆ ด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ เลือดสดพุ่งกระเซ็นกระจายไปทั่วทุกทิศทาง ดั่งสายฝนสีแดงที่โปรยปรายลงสู่สมรภูมิอย่างน่าสะพรึงกลัว
เพียงชั่วเวลาไม่กี่ลมหายใจ ทหารม้าเป่ยหมานนับสิบได้ล้มตายลงอย่างอนาถ ร่างไร้วิญญาณของพวกเขากองเรียงรายอยู่รอบตัวหลี่เต้า ภายใต้ง้าวมังกรทมิฬ
ทันใดนั้น เงาดำวูบหนึ่งพุ่งผ่านกลางอากาศ
เห็นเพียงทหารม้าเป่ยหมานคนหนึ่งใบหน้าเปี่ยมด้วยความยินดี ขณะกระโดดข้ามหัวคนอื่น ๆ ราวกับว่าจะบินข้ามหลี่เต้าที่ขวางทางอยู่
ชั่วขณะต่อมา เสียงแหวกอากาศดังสะท้าน ง้าวยาวเล่มหนึ่งพุ่งทะลวงกลางอากาศด้วยความเร็วและพลังอันมหาศาล
คมง้าวพุ่งทะลุผ่านท้องของม้าศึกตัวหนึ่งอย่างไร้ปรานี ก่อนจะทะ
