ลวงขึ้นไปถึงร่างของทหารม้าเป่ยหมานที่อยู่บนหลังม้า ด้วยแรงปะทะอันรุนแรง ทั้งม้าและทหารเป่ยหมานถูกแทงทะลุพร้อมกัน
เมื่อเพ่งมองให้ชัดเจน ภาพที่ปรากฏสร้างความตกตะลึงจนยากจะเชื่อ ทหารม้าเป่ยหมานทั้งคนทั้งม้าถูกเงาร่างอันทรงพลังนั้นยกขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว ง้าวยาวเล่มใหญ่ถูกชูค้างไว้อย่างมั่นคงกลางอากาศ
ในชั่วขณะเดียวกัน สมรภูมิที่เคยเต็มไปด้วยเสียงโกลาหลกลับกลายเป็นความเงียบงัน ทหารม้าเป่ยหมานทั้งหมดหยุดชะงักโดยพร้อมเพรียง ดวงตาของพวกเขาจับจ้องภาพอันน่าสะพรึงกลัวตรงหน้านี้อย่างตื่นตะลึง ปากของพวกเขาอ้าเล็กน้อย แต่ไม่มีใครกล้าเปล่งเสียงใดออกมา
หลี่เต้าสัมผัสได้ถึงความอุ่นชื้นของหยดเลือดที่ค่อย ๆ ไหลซึมลงมาสัมผัสแก้มของเขา มือขวาที่กาง้าวไว้แน่นเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย
ฉัวะ!
ทั้งคนทั้งม้าบนปลายง้าวแหลกเป็นชิ้น ๆ ในพริบตา เศษเนื้อและเลือดกระจายเกลื่อนพื้น
ต่อเรื่องนี้ หลี่เต้าไม่มีความรู้สึกด้านลบแม้แต่น้อย มีเพียงความสะใจเท่านั้น
หลังจากได้เห็นความโหดร้ายของพวกชาวเป่ยหมานที่หมู่บ้านเถาหยวนความรู้สึกของเขาที่มีต่อชนเผ่าเป่ยหมานถึงขั้นเกลียดชังอย่างถึงที่สุด
พูดง่าย ๆ คือการฆ่าพวกชนเผ่าเป่ยหมานพวกนี้ก็เหมือนกับให้เขาในชาติก่อนฆ่าพวกที่รุกรานดินแดน ไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย
หลี่เต้าสะบัดเลือดบนง้าวมังกรทมิฬเงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นดวงตาที่เปี่ยมด้วยพลัง มือกาง้าวชี้ไปทางทหารม้าเป่ยห