วฉับ ๆ ลงบันไดไปในพริบตา ทิ้งเสี่ยวเอ้อร์ไว้ให้งงงันอยู่ตรงนั้น
ไม่นานนัก เสี่ยวเอ้อร์ซึ่งยืนอยู่ชั้นสองก็เผลอชะเง้อมองตาม และเห็นเงาร่างของหลี่เต้ากำลังควบม้าออกไปอย่างคล่องแคล่ว เขายืนนิ่งอยู่พักหนึ่งก่อนจะยกมือขึ้นเกาะศีรษะด้วยความฉงนใจ ตามหลักแล้วคนที่ถูกส่งตัวไปค่ายหวงซาควรจะรู้สึกทุกข์ใจ แต่ทำไมเขากลับรู้สึกว่าคุณชายท่านนี้ดูกระตือรือร้นที่จะไปเสียเหลือเกิน
