บทที่ 81 จดหมายรายงานตัวในช่วงแรกเริ่มแห่งการก่อตั้งค่ายหวงซา สถานที่แห่งนี้ยังคงมีภาพลักษณ์อันสง่างามและความหวังใหม่สำหรับการปกป้องดินแดน ทหารใหม่จำนวนมากจึงถูกส่งมาประจำการที่นี่ เพื่อเริ่มต้นเส้นทางของพวกเขาในกองทัพ
ทว่ากาลเวลาผ่านไป เมื่อค่ายหวงซาค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงจากที่พำนักของวีรชน กลายเป็นค่ายอันธพาลที่เต็มไปด้วยอิทธิพลมืดและความป่าเถื่อน สุดท้ายแล้วก็ไม่มีทหารใหม่คนใดกล้าหรือถูกส่งมาที่แห่งนี้อีกต่อไป
ด้วยเหตุที่ทหารใหม่ซึ่งถูกส่งไปยังค่ายอันธพาล มักไม่สามารถหลีกหนีชะตากรรมอันโหดร้ายได้ บ้างถูกบีบคั้นจนต้องยอมจำนน กลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอันธพาลที่ครอบงำค่ายนั้น บ้างก็ถูกข่มเหงรังแกอย่างทารุณจนแทบเอาชีวิตไม่รอด ความสิ้นหวังและความเจ็บปวดผลักดันให้พวกเขาต้องละทิ้งศักดิ์ศรี วิ่งร้องไห้กลับมาพร้อมกับการฟ้องร้องถึงความอยุติธรรมที่พวกเขาได้รับ
เมื่อเป็นเช่นนี้ ท้ายที่สุดแล้ว ทหารใหม่ส่วนใหญ่ไม่อาจดำรงอยู่ในค่ายแห่งนี้ได้ ด้วยความหวาดกลัวและความทรมานที่ถาโถมเข้ามา จึงไม่มีผู้ใดกล้าพอที่จะยืนหยัดหรือท้าทายต่อสภาพการณ์ที่โหดร้ายของค่ายอันธพาลแห่งนี้อีกต่อไป
ตอนแรกหลายคนยังคิดจะจัดการค่ายอันธพาลให้เรียบร้อย แต่ปัญหาคือพวกอันธพาลทั้งหมดล้วนฉลาดหลักแหลม ทำอะไรก็ไม่ทิ้งร่องรอย แม้แต่การรังแกคนก็ทำในขอบเขตที่กฎกำหนด ไม่ถึงขั้นทำให้ตายหรือพิการ เพียงแค่แกล้งกันเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่มีข้
