้งนี้ ก็เป็นเพราะในระหว่างที่ฝึกฝนอยู่นั้น เขาได้ยินข่าวนี้เข้าจนโมโหคลั่ง เข้าสู่ภาวะวิปริตในทันที ทำให้เขาต้องฝืนทะลวงขั้น โชคดีที่เขามีวาสนา ภายใต้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ของอาจารย์ ทำให้เขาทะลวงขั้นได้สำเร็จ มิเช่นนั้นตอนนี้ถึงไม่ตายก็คงไม่ดีแน่ เรื่องนี้ทำให้ความเกลียดชังที่เขามีต่อหลี่เต้าจอมเสเพลยิ่งเพิ่มมากขึ้น ขณะเดียวกัน ในส่วนลึกของจิตใจเขาก็มีความอิจฉาริษยาอยู่ด้วย บางครั้งถึงกับคิดว่าถ้าเขาเป็นจอมเสเพลคนนั้นก็คงดี ต่อให้ต้องสละสถานะอัจฉริยะหนุ่มของเขาก็คุ้มค่า
สรุปคือตอนนี้เขาได้ยินชื่อนี้เมื่อไหร่ก็รู้สึกไม่พอใจ แม้จะเป็นเพียงคนที่ชื่อเดียวกันก็ตาม ฉีเซิ่งได้สติกลับมาแล้วถามต่อว่า “ร่างกายนั้นไม่เลว นับว่ามีพละกำลังมหาศาลมาแต่กำเนิด แล้ววรยุทธ์ล่ะ? เขาเคยฝึกยุทธ์มาบ้างหรือไม่?” เมื่อได้ยินดังนั้น จางซื่อนึกถึงรายงานของผู้ใต้บังคับบัญชา จึงขมวดคิ้วกล่าวว่า “ไม่มีวรยุทธ์ ได้ยินว่าตัวเขาเองบอกว่าไม่สามารถฝึกฝนได้มาแต่กำเนิด”
“ไม่สามารถฝึกฝนได้?” ฉีเซิ่งขมวดคิ้ว “ไม่ได้ แค่มีพละกำลังมากไม่เพียงพอที่จะทำหน้าที่เป็นองครักษ์ของท่านแม่ทัพเสิ่น จำเป็นต้องมีวรยุทธ์ด้วย องครักษ์ของท่านแม่ทัพเสิ่นจะได้รับคำชี้แนะจากท่านแม่ทัพเสิ่นและข้าโดยตรง ในเวลาอันสั้นพลังก็จะเพิ่มขึ้นมาได้ หลี่เต้าที่เจ้าว่ามีพละกำลังมหาศาลมาแต่กำเนิดนั้นแข็งแกร่งก็จริง แต่พละกำลังของเขาอย่างมากก็ทำให้พลังข