ินออกมาพร้อมกระดาษจำนวนหนึ่งในมือ “เขียนชื่อและที่พักชั่วคราวของพวกเจ้าในเมืองอวิ๋นฉีลงบนกระดาษ แล้วส่งให้ข้า”
เมื่อพูดจบ นายทหารก็แจกกระดาษให้ทุกคน ทุกคนเขียนเสร็จอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ส่งกระดาษคืน หลังจากเก็บกระดาษเรียบร้อย นายทหารนำกลุ่มก็กล่าวตรง ๆ ว่า “เอาล่ะ เรื่องของพวกเจ้าก็จบแล้ว ข้าจะให้ทางเลือกสองทางเช่นกัน จะอยู่กินข้าวที่โรงอาหารก่อน หรือจะกลับไปรอการแจ้งผลอยู่ที่บ้าน” เมื่อเทียบกับพวกโชคร้ายที่ถูกคัดออก คนเหล่านี้ด้วยความดีใจจึงเลือกที่จะอยู่กินข้าวในค่ายทหาร ระหว่างนั้น มีหลายคนพยายามชวนหลี่เต้าไปด้วยกัน ถึงแม้หลี่เต้าจะไม่สามารถฝึกยุทธ์ได้ แต่ในโลกนี้คนส่วนใหญ่ก็ไม่มีโอกาสได้ฝึกยุทธ์เช่นกัน พวกเขาจึงไม่ได้คิดอะไรมากกับหลี่เต้า รู้เพียงว่าคนผู้นี้เก่งกาจ การสร้างความสัมพันธ์ด้วยย่อมไม่เสียหาย หลี่เต้าส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพว่า “ขออภัยด้วย พวกเจ้ากินกันเถิด ที่บ้านมีคนเตรียมอาหารรอข้าอยู่แล้ว” เมื่อได้ยินดังนั้น ชายคนหนึ่งก็หยอกเย้าอย่างร่าเริงว่า “ดูท่าว่าเจ้าก็ไม่ได้ซื่อ ๆ อย่างที่ท่านเจิ้งว่าไว้เสียแล้ว”
หลี่เต้าเพียงยิ้มน้อย ๆ โดยไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม
… หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลี่เต้าก็ออกจากค่ายทหารมุ่งหน้ากลับบ้าน ไม่นานนัก เขาก็เดินทางถึงบ้านในเมืองอวิ๋นฉี “คุณชายกลับมาแล้วหรือเจ้าคะ!” เมื่อเห็นหลี่เต้า จิ่วเอ๋อร์รีบอุ้มหยวนเป่าวิ่
