บทที่ 77 เจ้าไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์หรือ?
ยกขึ้น? หลี่เต้าส่ายหน้าพลางยิ้มโดยไม่พูดอะไร เดินไปที่คานหินยกน้ำหนักอันที่ห้า ผู้คนด้านล่างเห็นภาพนี้ก็เข้าใจสถานการณ์แล้ว กล้าทดสอบคานหินยกน้ำหนักอันที่ห้าเชียวหรือ! นับตั้งแต่เริ่มการทดสอบวันนี้ คานหินยกน้ำหนักอันที่ห้ายังไม่มีใครกล้าลองทดสอบสักคน คนบนแท่นประลองผู้นี้จึงเป็นคนแรก ทุกคนต่างรอดูความขบขัน แต่การกระทำต่อมาของหลี่เต้าทำให้พวกเขารู้สึกประหลาดใจ
เห็นได้ว่าบนแท่นประลอง หลี่เต้าไม่ได้ก้มตัวลงเพื่อจับคานหินยกน้ำหนัก แต่กลับวางเท้าข้างหนึ่งไว้ใต้คานตรงกลาง “เจ้า นี่มัน…” ก่อนที่นายทหารผู้ดูแลด้านข้างจะพูดจบ หลี่เต้าก็ใช้เท้าเกี่ยวขึ้น ภายในชั่วพริบตา คานหินยกน้ำหนักก็ลอยขึ้นมากลางอากาศ ท่ามกลางสายตาอันไม่อยากเชื่อของทุกคน ภายใต้แรงเฉื่อย คานหินลอยขึ้นกลางอากาศก่อนจะเริ่มตกลงมา ในขณะที่คานหินยกน้ำหนักกำลังตกลงมานั้น จู่ ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากด้านข้างคว้าจับที่ด้ามไม้ตรงกลางคานหินยกน้ำหนักเอาไว้
เมื่อมีแรงดึงขึ้นตรงกลางด้ามไม้ ก้อนหินหนักทั้งสองข้างก็กดทับลงมาที่ปลายด้ามไม้ทั้งสองด้าน ส่งเสียงลั่นเอี๊ยด ทำให้ด้ามไม้โค้งงอเป็นรูปโค้ง ราวกับจะหักออกเป็นสองท่อนได้ทุกเมื่อ แต่สุดท้ายมันก็ไม่ได้หักออก หลังจากจับได้มั่นคงแล้ว หลี่เต้าก็ใช้มือเพียงข้างเดียวยกคานหินยกน้ำหนักขึ้น ภายในชั่วพริบตา คานหินยกน้ำหนักที่หนักถึงห้าร้อยชั่งก็ถูกยกข
