บทที่ 73 ลมปราณดั่งมังกร
หลี่เต้าสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นยาจาง ๆ ที่ลอยปะปนอยู่ในอากาศให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด ป้ายขนาดใหญ่ที่แกว่งไกวอยู่เหนือศีรษะบ่งบอกถึงสถานที่แห่งนี้ได้อย่างชัดเจน เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าการเป็นทหารในยุคโบราณก็ต้องผ่านการตรวจร่างกายเช่นเดียวกัน
ความคิดนี้พาเขาย้อนนึกถึงขั้นตอนการตรวจร่างกายในกองทัพในชาติก่อน จนเผลอเกร็งกล้ามเนื้อสะโพกโดยไม่รู้ตัว หากต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนั้นจริง ๆ บางทีเขาคงต้องทบทวนเรื่องการเป็นทหารใหม่อีกครั้ง ไม่นานหลังจากนั้น ทุกคนที่อยู่ด้านนอกก็ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวดังแว่วมาจากในกระโจมใหญ่ กลุ่มคนที่แต่งกายคล้ายพวกเขาค่อย ๆ ก้าวออกมาจากด้านในท่ามกลางสายตาที่จับจ้องจากผู้รอคอย
เมื่อกวาดตามองนับจำนวน หลี่เต้าพบว่ามีผู้คนพอดีกับจำนวนห้าสิบคน ดูท่าทางจะเป็นผู้ที่มาสมัครเป็นทหารเช่นเดียวกับพวกเขา สายตาของเขาไล่สำรวจทั้งห้าสิบคนอย่างรวดเร็ว ไม่นาน หลี่เต้าก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ ด้วยความโล่งอก ทั้งห้าสิบคนล้วนมีสีหน้าปกติ การเดินก็ดูเป็นธรรมชาติไร้ความผิดแปลกใด ๆ ดูเหมือนจะไม่มีขั้นตอนการตรวจพิเศษเพิ่มเติม
เมื่อคนทั้งห้าสิบเดินออกไปจนหมด นายทหารสองนายก็ก้าวตามออกมาติด ๆ “เจ้าสนใจจะพนันกันหรือไม่? มาดูกันว่าใครจะมีคนผ่านการทดสอบอยู่ในมือมากกว่ากัน”
“แล้วจะพนันด้วยอะไร?”“อาหารสิบมื้อที่โรงเตี๊ยมเทียนเซียงเป็นอย่างไร?”“เดิมพันใหญ่ข
