บทที่ 72 เข้าร่วมกองทัพ
หลี่เต้าเปิดประตูออกมาเดินในตรอก เดินไปข้างหน้าไม่นานก็มาถึงทางแยกสี่แยก เขาเห็นป้า ๆ สี่ห้าคนนั่งคุยกันอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง เมื่อเห็นภาพนั้น หลี่เต้าสูดหายใจลึก แล้วจึงรวบรวมความกล้าเดินต่อไป
เสียงฝีเท้าของเขาดึงดูดความสนใจของบรรดาป้า ๆ อย่างรวดเร็ว เมื่อพวกนางเห็นหลี่เต้าดวงตาของพวกนางก็เป็นประกายขึ้นมา “นี่มิใช่เสี่ยวหลี่ที่เพิ่งย้ายมาใหม่หรอกหรือ ออกไปข้างนอกหรือ?” ป้าคนหนึ่งเอ่ยปากถาม
“ขอรับ ข้าได้ยินว่าวันนี้ท่านเจิ้นเป่ยโหวรับสมัครทหาร ข้าจะไปลองดู” หลี่เต้าตอบกลับ
ป้าอีกคนที่อยู่ข้าง ๆ พูดอย่างตื่นเต้น “เจ้าต้องพยายามให้ดีนะ ถ้าได้เป็นทหารของท่านเจิ้นเป่ยโหว สวัสดิการนั้นดีมากเชียว” ทันใดนั้น แม่เฒ่าผู้หนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ ก็กล่าวอย่างภาคภูมิใจ “แน่นอนสิ ลูกชายข้าทำงานอยู่ใต้บัญชาท่านเจิ้นเป่ยโหว มีตำแหน่งด้วยนะ ดูแลลูกน้องตั้งห้าคน” พูดจบนางก็หันไปมองหลี่เต้า “เสี่ยวหลี่ หากเจ้าได้เป็นทหารของท่านเจิ้นเป่ยโหว ข้าจะบอกให้ลูกชายของข้าคอยดูแลเจ้าในค่ายทหาร”
หลี่เต้า “ถ้าเช่นนั้นข้าต้องขอบคุณท่านป้าหลิวล่วงหน้าแล้ว ข้ามีธุระด่วนอยู่ ขอตัวไปก่อนนะท่านป้าทั้งหลาย” พูดจบ หลี่เต้าก็ไม่รอช้า เพียงชั่วพริบตาร่างของเขาก็หายลับไปในตรอก ราวกับว่ามีสัตว์ร้ายไล่ล่าอยู่ด้านหลัง
เหตุการณ์นี้ทำให้บรรดาป้า ๆ ที่อยู่ตรงนั้นถึงกับตะลึง ผ่านไปครู่หนึ่ง พวกนางจึงได้สติกลับม
