กระจ่าง จากการกระทำของอีกฝ่าย ดูเหมือนว่าจะไม่มีเจตนาร้ายต่อนาง มิฉะนั้นนางคงไม่ได้นอนสบายอยู่ในห้องของตนเองเช่นนั้น ห้องของตนเอง? ในสมองของนางมีแสงสว่างแวบหนึ่ง คนผู้นั้นรู้จักห้องของนาง แสดงว่าต้องรู้จักนางแน่ นี่หรือจะเป็นคนรับใช้ในบ้าน?
มองตามรอยเท้าที่ทิ้งไว้ จิ่วเอ๋อร์หายใจลึกแล้วเริ่มตามรอยเท้านั้นไป หลังจากผ่านไปครึ่งธูป จิ่วเอ๋อร์ลากร่างอันอ่อนแรงมาถึงศาลบรรพบุรุษ ในการค้นหาของนาง รอยเท้าสิ้นสุดลงที่นี่
“ฮึบ” จิ่วเอ๋อร์หายใจลึก แล้วค่อย ๆ ผลักประตูศาลบรรพบุรุษออก ณ ขณะนั้นเอง สายฟ้าสว่างวาบผ่าน แสงสีขาวลอดผ่านซอกหน้าต่าง สว่างไสวไปทั่วศาลเจ้า นางเห็นเพียงเงาดำด้านในที่ยืนอยู่ตรงกลางศาล
“อา!” จิ่วเอ๋อร์ร้องอุทานออกมาโดยไม่รู้ตัว จนนางต้องรีบเอามือปิดปากทันที เสียงร้องนั้นทำให้เงาดำหันมา ในความมืดนางรู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายหันมามองและเดินตรงเข้ามาหานาง ด้วยความกลัว จิ่วเอ๋อร์หันหลังวิ่งหนีโดยไม่รู้ตัว ผลก็คือถูกธรณีประตูกีดขวาง จนล้มลงกับพื้นอย่างแรง
“เจ้าอย่าเข้ามานะ!” จิ่วเอ๋อร์ใช้มือทั้งสองข้างค้ำอยู่กับพื้น ถอยหลังอย่างไร้ที่พึ่ง ใบหน้าอันน่ารักน่าเอ็นดูเปียกชื้นไปด้วยน้ำตาในพริบตา ร่างนั้นมิได้หยุดลง กลับเร่งฝีเท้าเข้าใกล้นางมากขึ้น
สุดท้ายร่างคนก็ยืนอยู่ตรงหน้านาง ฟ้าร้องกึกก้อง! ขณะนั้น ท้องฟ้าแลบแปลบปลาบอีกครั้ง แสงสีขาวสว่างวาบทั่วบริเวณลานบ้านในพริบตา จิ่วเอ๋อร์มองเห็นใ
