อย่างไร?” ได้ยินดังนั้นจิ่วเอ๋อร์ยังคงซุกหน้าอยู่ในอกของอีกฝ่าย แต่เปล่งเสียงออกมาอย่างอึดอัด “คุณชายบอกว่าชอบหญิงสาวที่อ่อนหวาน แต่ว่า… แต่ว่าเมื่อคุณชายไม่อยู่ ข้าแทบกินอาหารไม่ลงเลย”
จิ่วเอ๋อร์พูดจบก็ระงมไห้ออกมาทันที จนกระทั่งบัดนี้ นางยังคงรู้สึกไม่อยากเชื่อ ราวกับว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงความฝัน เพราะทุกคนต่างบอกนางว่าคุณชายเสียชีวิตแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคนในบ้าน รวมถึงพ่อบ้านหลี่ด้วย ดังนั้น การปรากฏตัวขึ้นกะทันหันเช่นนี้ ทำให้นางคิดว่าเป็นเพียงความฝัน หากนี่เป็นความฝันจริง ๆ นางไม่อยากตื่นขึ้นมาเลย
หลี่เต้าถอนหายใจยาว สายตามองไปยังลานหลังจวนที่ว่างเปล่า เขาไม่เคยคิดเลยว่าตนจากไปเพียงสามเดือนเศษ แต่ภายในจวนกลับเกิดเรื่องวุ่นวายมากมาย ครั้งหนึ่งเคยมีจวนอันหยวนป๋อผู้ทรงเกียรติ บัดนี้เหลือเพียงเด็กหญิงน้อยคนเดียวที่คอยพิทักษ์สถานที่แห่งนี้ แม้แต่คนรับใช้เก่าแก่ที่เฝ้ามองเขาเติบโตตั้งแต่เยาว์วัยก็ถูกฝังไว้ในสวนหลังจวนแล้ว
เหตุการณ์ทั้งหมดทำให้เขารู้สึกราวกับสรรพสิ่งเปลี่ยนแปลงไปจนแทบไม่เหลือความทรงจำเดิม แล้วใครเล่าจะรับผิดชอบกับเรื่องราวเหล่านี้ได้? เขาก้มหน้าลงแล้วพบว่าเด็กหญิงน้อยหลับในอ้อมกอดโดยไม่รู้ตัว มือเล็ก ๆ ยังคงกอดเสื้อของเขาแน่น ราวกับกลัวว่าหากลืมตาขึ้นเขาจะหายไปทันที
ราวกับรับรู้ถึงการปรากฏตัวของคุณชาย จิ่วเอ๋อร์นอนหลับอย่างสนิทเป็นครั้งแรกในรอบสามเดือนกว่า ใบหน้า
