บทที่ 46 สาวน้อยปี้โหยวเอ๋อร์หลี่เต้าเดินตามหัวหน้าองครักษ์มาถึงข้างรถม้าที่ใช้ขนส่งสินค้า
“เมื่อขบวนรถออกเดินทาง เจ้าแค่เดินตามรถคันนี้ไปก็พอ” หัวหน้าองครักษ์กล่าว
“ข้าเข้าใจแล้ว” หลี่เต้าพยักหน้ารับ
“นั่นใครน่ะ!” ในตอนนั้นเสียงอ่อนหวานพลันดังขึ้นข้างหู
ทั้งสองหันไปมอง เห็นเพียงสาวน้อยน่ารักยืนอยู่ข้าง ๆ เมื่อเห็นผู้มาเยือน หัวหน้าองครักษ์จึงรีบทักทายว่า “แม่นางโหยวเอ๋อร์นี่เอง มีธุระอันใดหรือขอรับ?”
ปี้โหยวเอ๋อร์มองไปยังหลี่เต้าที่อยู่ข้าง ๆ นางชะงักไปครู่หนึ่ง หลังจากได้สติก็จ้องเขาอย่างขุ่นเคือง ก่อนจะหันไปถามว่า “คุณหนูให้ข้ามาถามว่าขบวนรถพร้อมหรือยัง”
หัวหน้าองครักษ์รีบกล่าวว่า “พร้อมแล้วขอรับ ข้าน้อยพร้อมออกเดินทางได้ทุกเมื่อ ขอคุณหนูวางใจเถิด”
“ดีแล้ว หากเกิดปัญหาขึ้นมา คุณหนูจะต้องเอาเรื่องแน่!” พูดจบ ปี้โหยวเอ๋อร์ก็เดินไปยังขบวนรถถัดไป
ขณะเดินผ่านหลี่เต้า ใบหน้าของนางพลันแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ นางส่งเสียงฮึดฮัดเบา ๆ ก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินผ่านไป ทำให้หลี่เต้าที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รู้สึกงุนงง
เมื่อครู่นี้เขารู้สึกประหลาดใจที่สัมผัสได้ถึงความเป็นศัตรูจากหญิงสาวผู้นี้ แต่แล้วมันก็เปลี่ยนเป็นความอับอายปนโกรธอย่างรวดเร็ว เขาเคยพบนางที่ใดมาก่อนหรือไม่?
หลี่เต้าจ้องมองเงาร่างของสาวน้อยที่เดินจากไป ก่อนจะหันไปถามหัวหน้าองครักษ์ที่อยู่ข้าง ๆ “พี่ชาย ขอถามหน่อยได้หรือไม่ว่า ผู้นำขบ
