้นมาโดยไม่รู้ตัว
อีกอย่างต่อให้หล่อเหลางดงามแค่ไหน นางก็เป็นเพียงสาวใช้คนสนิทของคุณหนู วันหน้าต้องติดตามคุณหนูไปด้วย คุณหนูแต่งให้ผู้ใด นางก็ต้องไปเป็นสาวใช้อุ่นเตียงของผู้นั้น ไม่มีสิทธิ์เลือกแม้แต่น้อย นางมองบุรุษตรงหน้าอีกครั้ง ในใจภาวนาขอให้คุณหนูของนางได้พบสามีที่หน้าตาดีในอนาคต นางไม่ได้เรียกร้องอะไรมาก ขอเพียงหน้าตาพอ ๆ กับคนตรงหน้าก็พอแล้ว
ไม่นานหลี่เต้าก็กินข้าวเสร็จแล้ววางชามลง ปี้โหยวเอ๋อร์นั่งอย่างสำรวมอยู่ด้านข้างของรถม้า เอ่ยเสียงเบาว่า “กินเสร็จก็เล่าเรื่องให้ข้าฟังได้แล้วใช่หรือไม่?”
“แน่นอน” หลี่เต้าเช็ดปากพลางยิ้มน้อย ๆ “เช่นนั้นขออนุญาตถามแม่นางโหยว ท่านอยากฟังเรื่องราวเช่นไรหรือ?”
“ท่านมีเรื่องราวเช่นไรบ้าง”
“มีมากมายทีเดียว” หลี่เต้านับทีละข้อ “เรื่องรักโบราณ เรื่องรักเซียนจอมยุทธ์ เรื่องรักอิงประวัติศาสตร์ หรือจะเป็นตำนานเทพแดนบูรพา เวทมนตร์แดนตะวันตก เรื่องเล่าอมตะ… สรุปคือเจ้าเลือกเรื่องไหนมา ข้าก็เล่าได้ทั้งนั้น”
ชาติก่อนหลี่เต้าเป็นหนอนหนังสือมาเกือบยี่สิบปี เขาได้อ่านหนังสือมาทุกแขนง และด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้น ทำให้ความทรงจำเหล่านั้นชัดเจน หากให้เล่าจริง ๆ เขาสามารถเล่าได้สามวันสามคืนโดยไม่ต้องหยุดพัก
ปี้โหยวเอ๋อร์ได้ยินประเภทของเรื่องราวมากมายที่หลุดจากปากหลี่เต้า ริมฝีปากอิ่มสีแดงของนางเผยอขึ้นเล็กน้อย แสดงสีหน้าประหลาดใจยิ่งนัก ผ่านไปครู่ใหญ่นางจึง
