อมต้องเป็นเล่ยซิ่นที่กำลังประมือกับหลี่เต้าอยู่
เมื่อเวลาผ่านไป สีหน้าของเล่ยซิ่นเปลี่ยนจากความเคร่งเครียดในตอนแรกกลายเป็นความประหลาดใจ จนกระทั่งแสดงสีหน้าที่เหลือเชื่อออกมาในที่สุด
เขาไม่เคยพบเห็นผู้ใดที่มีพละกำลังและความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในยามต่อสู้ ตอนแรกเขายังสามารถตามจังหวะการต่อสู้ของอีกฝ่ายได้ทัน แต่สุดท้ายเขาพบว่าตนเองกลับตามไม่ทันเสียแล้ว
ฉึก!
จู่ ๆ เล่ยซิ่นก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก พบว่าตนเองไม่สามารถป้องกันได้ทัน ถูกฟันเข้าที่หน้าอกโดยตรง
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เต้ายิ่งเพิ่มความมุ่งมั่นที่จะสังหาร ไล่ล่าไปอย่างไม่ปรานีปราศรัย
“ข้า!” เล่ยซิ่นยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับถูกขัดจังหวะด้วยการโจมตีที่มาอย่างกะทันหัน
หลี่เต้าโบกดาบไปมาอย่างต่อเนื่อง พลางจับตาสังเกตการเคลื่อนไหวของเล่ยซิ่นอย่างรวดเร็ว
หลังจากประมือกันมาระยะหนึ่ง การเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ค่อย ๆ ถูกแยกแยะในสายตาของเขา ด้วยพลังที่เหนือกว่าคนทั่วไปถึงสามสิบเท่า ในเวลาอันสั้นเขาก็สามารถวิเคราะห์และสรุปรูปแบบการใช้ไม้พลองของคู่ต่อสู้ตรงหน้าได้
และเมื่อเข้าใจรูปแบบแล้ว นั่นหมายความว่าเขาสามารถหาจุดอ่อนในวิชาไม้พลองนี้ได้
ในจังหวะที่อีกฝ่ายยกมือขึ้น เขาก็พบจุดอ่อนของคู่ต่อสู้และตัดสินใจอย่างรวดเร็ว
เมื่อเผชิญหน้ากับไม้พลองที่ฟาดเข้ามา คราวนี้หลี่เต้าไม่ได้ชักดาบออกมาป้องกัน แต่กลับยกมือขวาขึ้นคว้าเข้าไปโดยตรง
อย่
