บทที่ 28 ผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนสองวันต่อมา ด้านนอกเมืองจ่างกู่
หลี่เต้าและอีกสี่คนขี่ม้ามาเหมือนครั้งก่อน แต่ต่างจากครั้งที่แล้วตรงที่คราวนี้มีผู้คนมากมายรายล้อมพวกเขา
“เก้าห้าสองเจ็ด นานทีเดียวที่ไม่ได้พบกัน”
“หัวหน้าหลิว”
เสียงทักทายดังขึ้นจากคนคุ้นเคยที่เดินเข้ามาใกล้หลี่เต้า
หลี่เต้ามองไปยังผู้มาเยือน เป็นหัวหน้าหลิวที่เคยมีความเกี่ยวข้องกับเขามาก่อน
หัวหน้าหลิวเดินออกมามองหลี่เต้าและคนทั้งสี่ที่อยู่ข้างกาย แล้วกล่าวว่า “หากภารกิจครั้งนี้สำเร็จ พวกเจ้าคงได้พ้นจากค่ายนักโทษประหารแล้วกระมัง”
“ยังขาดอีกสองครั้ง”
หลี่เต้าไม่ได้ปิดบังเรื่องนี้ เพราะอีกฝ่ายน่าจะรู้อยู่แล้ว
“จุ๊ จุ๊” หัวหน้าหลิวอดที่จะเอ่ยชื่นชมไม่ได้ “ดูท่าทางพวกเจ้าคงจะตกลงกันแล้วสินะ”
หลี่เต้าได้แต่ยักไหล่ “ใครจะไปรู้ผลลัพธ์ได้ถ้ายังไม่ถึงตอนจบ?”
สำหรับเรื่องเช่นนี้ เขายังไม่กล้ารับปาก เว้นแต่ว่าสักวันหนึ่งจะได้เป็นอิสระจริง ๆ
ทั้งสองคนได้พูดคุยกันอีกสองสามประโยค หัวหน้าหลิวก็จากไป เขาเป็นหัวหน้า นอกจากเว่ยอวิ๋นแล้วก็มีเขาและอีกไม่กี่คนที่มีตำแหน่งสูงสุด จำเป็นต้องนำทัพ
ไม่นานหลังจากนั้น เว่ยอวิ๋นก็ขี่ม้าออกมา พร้อมกับคำสั่งของเขา กองทัพก็ออกเดินทางมุ่งหน้าออกจากหุบเขา
เนื่องจากเป็นการเคลื่อนพลล่วงหน้า ภายใต้การนำของเว่ยอวิ๋น กองกำลังเว่ยอู่จึงมาถึงจุดซุ่มโจมตีก่อนกำหนด
บริเวณรอยต่อระหว่างเผ่าเลี่ยหั่วและเผ่าถ่ามู่
