ับสองอย่างเขา กลับต้องมาตายด้วยน้ำมือของคนที่รู้จักแต่ใช้กำลังเช่นนี้
พรวด!
หลี่เต้าชักดาบออกมาอย่างฉับพลัน สะบัดเลือดสด ๆ ที่เปรอะเปื้อนอยู่บนดาบเหล็กทมิฬออก
เสียงของระบบดังขึ้นข้างหูเขาตามคาด
[สังหารศัตรูหนึ่งคน ได้รับคุณสมบัติ: 1.54]
สมกับเป็นยอดฝีมือจริง ๆ แม้จะมีพลังเพียงหนึ่งในสิบ แต่ยังแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปถึงหนึ่งเท่าครึ่ง
หากไม่ใช่เพราะตอนแรกได้สังหารองครักษ์มามากมายจนได้รับพลังเพิ่มขึ้น บางทีเขาอาจไม่สามารถรับมือกับหัวหน้าองครักษ์ผู้นี้ได้
การตายของจินเซิ่งทำให้เหล่าองครักษ์รอบข้างเหมือนแมลงวันที่ไร้หัว ต่างมองหน้ากันไปมาไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรดี
“หนี!”
ชั่วขณะหนึ่งผ่านไป ในใจของคนเหล่านี้เหลือเพียงความคิดเดียวเท่านั้น แต่หลี่เต้าจะปล่อยให้เนื้อที่ส่งมาถึงปากหลุดลอยไปได้อย่างไร?
เขายกดาบเหล็กทมิฬขึ้นมา เริ่มสังหารองครักษ์ที่เหลืออยู่รอบข้างอย่างไม่ปรานี
สำหรับชนเผ่าเป่ยหมานเหล่านี้ แม้พวกมันจะยอมแพ้ เขาก็จะไม่ปรานีแต่อย่างใด
แม้ว่าก่อนที่หลี่เต้าจะฟื้นความทรงจำ เขาเคยเป็นเพียงขุนเขาเสเพลในเมืองหลวง แต่เขาก็รู้ดีถึงความเป็นศัตรูคู่อาฆาตระหว่างราชวงศ์ต้าเฉียนกับชนเผ่าเป่ยหมาน
ในดินแดนของชนเผ่าเป่ยหมาน ไม่ว่าจะเป็นชายหญิง เด็กหรือคนชรา ล้วนเกลียดชังผู้คนจากราชวงศ์ต้าเฉียน ทุกปีชาวบ้านตามแนวชายแดนของราชวงศ์ต้าเฉียนถูกปล้นสะดมจากพวกอารยชนไม่รู้กี่มากน้อย และเนื่องจากชนเผ่าเป่ยหมา
