อองค์ชายสามแห่งลั่วอวิ๋นได้ยินคำพูดของหลี่เต้า หัวใจพลันสั่นสะท้าน
ก่อนหน้านี้เขายังหวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าจินเซิ่งจะกลับมาช่วยเขาได้ แต่ตอนนี้ความหวังนั้นได้สิ้นสุดลงแล้ว
หลี่เต้ามองไปทางสวีหู่และเจ้าบ้าตัวน้อยที่อยู่ด้านข้าง พบว่าบาดแผลของทั้งสองคนหายดีเกือบหมดแล้ว จึงชะงักไปครู่หนึ่ง
เมื่อเห็นคนชราที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็รู้ทันทีว่าใครเป็นคนทำ เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก “เหล่ากุ่ยวิชาแพทย์ของท่านนั้นเชื่อถือได้มากกว่าวิชาพิษเสียอีก”
ท่านผู้เฒ่าถูกหยอกเย้าก็ไม่ได้รู้สึกเขินอาย กล่าวตรง ๆ ว่า “วิชาแพทย์ของข้าแต่ไหนแต่ไรก็เชื่อถือได้มากกว่าวิชาพิษอยู่แล้ว”
หลี่เต้าพยักหน้า หันไปมององค์ชายสามแห่งลั่วอวิ๋น “นี่คือเป้าหมายของภารกิจใช่หรือไม่?”
เสิ่นซานพยักหน้า “ข้ากำลังจะจัดการเขาพอดี”
ฉึก!
