ยชน์
แต่เพราะเสียเลือดมากเกินไป แม้สวีหู่จะร่างกายกำยำดั่งเสือ ตอนนี้ก็ตกอยู่ในสภาพอ่อนแรง ได้แต่ยืนนิ่งรอความตาย “ตายซะ!”
จินเซิ่งตะโกนลั่น ในใจรู้สึกยินดียิ่ง เมื่อเห็นว่าอัจฉริยะผู้หนึ่งกำลังจะล้มตายภายใต้คมดาบของตน
“คนแล้วคนเล่า ไม่มีใครทำให้ข้าสบายใจได้เลย” ทันใดนั้นเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างกายจินเซิ่งและสวีหู่
วินาทีถัดมาสายตาของจินเซิ่งพร่าเลือน เมื่อมองอีกครั้งก็พบว่าสวีหู่หายตัวไปแล้ว
ดาบที่สามของเขาฟันเข้ากับอากาศว่างเปล่าก่อนจะตกลงบนพื้น ทิ้งรอยบากเป็นทางยาวไว้บนพื้น
“ใครกัน!” จินเซิ่งโกรธจัดจนต้องเงยหน้าขึ้นมอง
