์เซียนเทียนได้ แต่หากสามารถสังหารอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ได้สักคนก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว
“วิชาดาบอหังการซานเจวี๋ย!” จินเซิ่งปล่อยพลังออกมาอย่างรุนแรง แสงดาบสีดำพุ่งใส่สวีหู่ สถานการณ์เช่นนี้สวีหู่ไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย เขาซัดหมัดออกไปตรง ๆ
ในชั่วขณะนั้นเอง เงาอุ้งเสือปรากฏขึ้นบนหมัดขวาของเขา
ตู้ม!
เมื่อดาบและหมัดปะทะกัน ก่อให้เกิดคลื่นพลังอันรุนแรง เมื่อฝุ่นควันจางหาย สวีหู่ก็รับดาบนั้นไว้ได้
จินเซิ่งเห็นแล้วแววตาเย็นเยียบยิ่งกว่าเดิม ยกดาบขึ้นอีกครั้งอย่างไม่ลังเล
“วิชาดาบอหังการซานเจวี๋ย ท่าที่สอง!”
เมื่อเผชิญกับดาบนี้ สวีหู่ไม่ลังเลที่จะเลือกรับมือด้วยการปะทะโดยตรง
หลังจากการปะทะกันครั้งหนึ่ง เขาก็ต้านทานมันไว้ได้อีกครั้ง ขณะที่ต้านทานการโจมตีด้วยดาบครั้งนี้ บาดแผลที่ถูกฟันก่อนหน้าพลันมีเลือดสดไหลทะลักออกมาราวกับน้ำพุ
เมื่อเห็นภาพนั้นจินเซิ่งก็หัวเราะเยาะ “เจ้าคิดว่าบาดแผลจากดาบที่มีพลังแฝงอยู่นั้นเป็นเรื่องง่ายหรือ ตอนนี้เส้นเลือดใต้บาดแผลของเจ้าถูกพลังดาบทำลายหมดแล้ว ไม่ช้าก็เร็วเจ้าคงต้องตายเพราะเสียเลือดมากเกินไป”
เขามองดาบในมือแล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็นชา “ขอบใจข้าเถอะ ข้าจะส่งเจ้าไปด้วยกระบวนท่าที่สามเอง!”
กล่าวจบ จินเซิ่งก็สะบัดดาบยาว เขาพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของสวีหู่
“วิชาดาบอหังการซานเจวี๋ย ท่าที่สาม!”
ดาบเล่มนี้มีพลังมากกว่าสองดาบแรก หากฟันโดนเข้า ต่อให้สวีหู่แข็งแกร่งเพียงใดก็ไร้ประโ