อย่างบ้าคลั่ง
ตู้ม!
ทันใดนั้นพลังงานมหาศาลก็ปะทุขึ้นจากร่างของสวีหู่ ทำให้ดินบนพื้นฟุ้งกระจายขึ้นมา
ภาพเหตุการณ์นี้ดึงดูดความสนใจของจินเซิ่งในทันที
นี่มัน… ทะลวงขีดจำกัดแล้วกระมัง?
อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างยังไม่จบสิ้น
สวีหู่ยืนอยู่กับที่ จู่ ๆ พลังอันน่าเกรงขามก็ปะทุออกมาอีกครั้ง กลิ่นอายความดุดันป่าเถื่อนที่แผ่ออกมาจากร่างของเขายิ่งเข้มข้นขึ้น
ในยามนี้หากผู้ใดสังเกตให้ดี จะพบว่าร่างกายที่แต่เดิมก็สูงใหญ่ยักษ์อยู่แล้ว กำลังขยายขนาดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ
ด้วยเหตุนี้ พลังที่แผ่ออกมาจากร่างของสวีหู่จึงระเบิดออกมาถึงสามครั้งติดต่อกัน ก่อนจะค่อย ๆ สงบลง
สีหน้าที่เคยเปี่ยมด้วยความภาคภูมิใจของจินเซิ่งได้หายไปสิ้น แทนที่ด้วยความตกตะลึง เขาไม่เคยพบเห็นผู้ใดสามารถทะลวงขีดจำกัดติดต่อกันได้ถึงสามครั้ง ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมคนผู้หนึ่งที่มีพลังวิเศษอยู่ในตัว แต่กลับไม่ยอมใช้มัน
ในที่สุดสวีหู่ก็มาถึงขีดจำกัด เมื่อพลังถึงจุดสูงสุด ร่างของเขาก็ขยับ
“ฆ่า!” เสียงคำรามดังก้อง สวีหู่ไม่สนใจบาดแผลบนร่างกาย พุ่งตรงเข้าหาจินเซิ่งทันที
“แม้เจ้าจะทะลวงขีดจำกัดแล้วอย่างไร วันนี้เจ้าต้องตายแน่นอน!”
ในตอนนี้จินเซิ่งมีกลิ่นอายสังหารเพิ่มมากขึ้น เพราะเขาริษยาพรสวรรค์ของคนตรงหน้า หากเขามีพรสวรรค์เช่นเดียวกับอีกฝ่าย คงไม่ต้องติดอยู่ในขั้นผู้ฝึกยุทธ์โฮ่วเทียนหลายปีเช่นนี้
แม้ว่าจะไม่สามารถก้าวขึ้นเป็นผู้ฝึกยุทธ
