ลายเป็นความวุ่นวายอย่างรวดเร็ว เหล่าทหารที่หลับใหลต่างตื่นขึ้นมา
ทุกคนหันไปมองเหล่ากุ่ยโดยไม่รู้ตัว เหล่ากุ่ยรีบส่ายหน้า “ยาพิษของข้าไม่มีปัญหาแน่นอน” ทันใดนั้นเขาก็ยกมือขึ้นทดสอบ สีหน้าเปลี่ยนไปในทันที “แย่แล้ว ทิศทางลมเปลี่ยนไป ยาพิษไม่ได้พัดเข้าไปข้างในนั้น!”
หลี่เต้าส่ายหน้า สมกับคำที่ว่าพึ่งคนอื่นสู้พึ่งตัวเองไม่ได้ เขาชักดาบเหล็กทมิฬที่เหน็บไว้ออกมา “เมื่อวิธีนี้ใช้ไม่ได้ผล ก็ต้องเปลี่ยนเป็นวิธีลอบสังหารแบบสองที่ข้าเคยพูดไว้แล้ว” เสิ่นซานถามออกมาโดยไม่รู้ตัว “วิธีลอบสังหารแบบที่สองคืออะไรหรือ?” “ก็แค่สังหารผู้ที่พบเห็นทั้งหมดให้สิ้นซาก” หลี่เต้าพูดตรง ๆ เสิ่นซาน “???” พูดตามตรง นี่ก็เป็นความคิดแรกของหลี่เต้าเช่นกัน หากไม่ใช่เพราะต้องคำนึงถึงเสิ่นซานและคนอื่น ๆ ตัวเลือกแรกของเขาคงจะบุกเข้าไปอย่างบ้าระห่ำแล้ว
