บวายุจะค่อนข้างง่าย แต่ความสามารถที่จะเรียนรู้ได้อย่างสมบูรณ์แบบเพียงแค่มองดูครั้งเดียว แล้วฝึกฝนในความคิดก็นับว่าผิดปกติพอกัน
เขาสงสัยว่าการผสมผสานทักษะเพียงจุดเดียวจะทำลายและเอาชนะวิชานับหมื่นได้หรือไม่?
น่าจะมีความเป็นไปได้อยู่บ้างกระมัง? เมื่อร่างกายที่เหนือกว่าคนทั่วไปผสานกับทักษะการสังหารที่เหนือชั้น ในสถานการณ์เช่นนี้ ใครเล่าจะสามารถต้านทานเขาได้ ตราบใดที่ร่างกายสามารถกดข่มอีกฝ่ายได้ การสังหารศัตรูก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาจึงไม่ใส่ใจกับเรื่องเล็กน้อยอย่างการที่เขาไม่สามารบำเพ็ญเพียรได้อีกต่อไป
หากจะกล่าวให้ถูกต้อง ร่างกายของข้าที่แข็งแกร่งขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุดนี้ก็ควรนับเป็นวิธีการฝึกฝนรูปแบบหนึ่ง เพียงแต่เป็นหนทางที่แตกต่างจากการฝึกฝนพลังลมปราณเท่านั้น การฝึกฝนแบบนี้ของเขาควรเรียกว่า ‘การฝึกฝนร่างกาย’
…… เวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ อาจเป็นเพราะภารกิจครั้งก่อนทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของหัวหน้าหลิวบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก เวลาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ หลี่เต้าก็ยังไม่ได้รับภารกิจใหม่เสียที
ในคุกมืด เขาทพได้เพียงงีบหลับอย่างเบื่อหน่าย หรือไม่ก็ศึกษาวิชาดาบวายุ ดูว่าจะสามารถใช้สมองที่เหนือกว่าคนทั่วไปสิบเท่ามาปรับปรุงวิชาดาบนี้ให้เหมาะกับตัวเขามากขึ้นได้หรือไม่
ต้องยอมรับว่า หลังจากศึกษาเป็นเวลาเจ็ดวัน หลี่เต้าก็ค้นพบบางสิ่งบางอย่างได้จริงๆ หลังจากการฝึกฝนและวิเค
