างไรก็ตาม เมื่อชาวต้าเฉียนผู้นี้ยังไม่ตาย แต่กลับสังหารทหารม้าเผ่าเหนือของพวกเขาไปมากมาย เขาจึงตระหนักว่าชายผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา เขาจึงตัดสินใจลงมือสังหารอีกฝ่ายด้วยตนเอง
อีกด้านหนึ่ง
ขณะที่หลี่เต้ากำลังเก็บเกี่ยวคะแนนคุณสมบัติอย่างสนุกสนาน จู่ๆ เขาก็รู้สึกหนาวสะท้านที่แผ่นหลัง
“ไปตายซะ!” ในวินาทีถัดมา เสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับเสียงลมแหวกอากาศจากหลังศีรษะของเขา
เขาก้มตัวลงโดยสัญชาตญาณ แสงวาบของคมดาบพุ่งผ่านท้ายทอยของเขาไปในชั่วขณะ เหงื่อเย็น ๆ ผุดขึ้นมากมายบนแผ่นหลังของหลี่เต้า นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่การกลับชาติมาเกิดใหม่ที่เขาเข้าใกล้ความตายมากเช่นนี้
อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ยังไม่จบสิ้น เมื่อเห็นว่าการโจมตีครั้งแรกพลาดเป้า อีกฝ่ายก็ฟันกลับมาเป็นครั้งที่สองอย่างรวดเร็ว
คราวนี้หลี่เต้าตอบสนองได้ทัน เขายกดาบขึ้นรับ ในชั่วพริบตาเขาก็รู้สึกถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านมาจากคมดาบ
พลังที่เคยไร้พ่ายกลับสูญเสียประสิทธิภาพในช่วงเวลานี้
แต่ไม่นานหลี่เต้าก็ได้สติกลับคืนมาจากความประหลาดใจ นี่คือสนามรบ แม้เพียงเสี้ยววินาทีที่เผลอใจลอยก็อาจพรากชีวิตน้อย ๆ ของเขาไปได้
“เจ้าหนุ่ม เจ้าไม่มีโอกาสจะโอหังอีกแล้ว”
เมื่อเห็นหลี่เต้าล้มลงจากม้า หัวหน้าชาวเผ่าเหนือก็แสยะยิ้มอย่างดุร้าย พลางยกดาบขึ้นฟันอีกครั้ง
ดาบนี้เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง เพียงชั่วพริบตาก็มาอยู่ตรงหน้าหลี่เต้าแล้ว
ก่อนที่หลี่เต้าจะ
