บทที่ 5 ภารกิจนักโทษประหาร!
กลุ่มของหลี่เต้าเดินตามการนำทางของหัวหน้าหลิว ไม่นานก็มาถึงบันไดแห่งหนึ่ง เมื่อมองขึ้นไปตามบันได สามารถเห็นแสงสว่างริบหรี่อยู่ไกล ๆ
เมื่อเห็นบันได ลมหายใจของผู้คนมากมายเริ่มแรงขึ้น เพราะหลังจากขึ้นไปตามบันไดนี้แล้ว ก็จะเป็นโลกภายนอกที่พวกเขาใฝ่ฝันมาตลอด
“ไปกันเถอะ” หัวหน้าหลิวเพียงแค่หันกลับไปมองดูหนึ่งครั้ง เห็นว่าทุกคนตามมาครบแล้ว จึงนำพาผู้คนเดินขึ้นบันได
เอี๊ยด!
ประตูไม้ที่ฝังอยู่บนพื้นถูกผลักเปิดออกจากกันทั้งสองด้าน
หัวหน้าหลิวและคณะเดินออกมา เหล่านักโทษประหารที่อยู่เบื้องหลังก็เดินออกมาจากประตูไม้ทีละคน
ในชั่วพริบตาแสงอาทิตย์อันร้อนแรงก็สาดส่องลงมาบนร่างของทุกคน
เมื่อได้เห็นดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าในขณะนั้น เหล่านักโทษประหารทั้งหมดต่างสูดหายใจเข้าลึกโดยไม่รู้ตัว ราวกับว่าพวกเขาได้สัมผัสกลิ่นอายแห่งอิสรภาพ
แต่เมื่อมองเห็นโซ่ตรวนที่พันธนาการร่างกายของตน พวกเขาก็ก้มหน้าด้วยความท้อแท้อีกครั้ง
หลี่เต้าจ้องมองดวงอาทิตย์อันร้อนแรงพลางสูดหายใจลึก ขณะที่สูดกลิ่นทรายในอากาศ เขาก็ใช้สายตาสำรวจรอบ ๆ เห็นเพียงรอบข้างมีกระโจมมากมายตั้งอยู่ ตลอดเส้นทางมีทหารจำนวนมากเดินไปมา
“พวกเจ้าจงติดตามข้าให้ดี หากเดินพลัดหลงไปแล้วถูกผู้อื่นฆ่าเพราะคิดว่าเป็นนักโทษหลบหนี อย่าได้โทษว่าข้าไม่ได้เตือนพวกเจ้า”
ภายใต้การนำของหัวหน้าหลิว หลี่เต้าและคนอื่น ๆ มาถึงกระโจมแห่งหนึ่งอย่างรวดเ
