ร็ว
ภายในกระโจมมีเสื้อผ้าที่คล้ายทหารวางอยู่มากมาย เพียงแต่ดูเก่าและขาดวิ่นไปบ้าง
“พวกเจ้าทุกคนจงสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย จากนั้นข้าจะอธิบายภารกิจคืนนี้ให้พวกเจ้าฟัง” หัวหน้าหลิวชี้ไปที่เสื้อผ้าแล้วกล่าว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น พวกนักโทษประหารได้แต่พยักหน้าแล้วหาเสื้อผ้ามาสวมใส่
หลี่เต้าฟังจบก็เลือกชุดที่ดูสะอาดกว่าเล็กน้อย จากนั้นก็ถอดชุดนักโทษประหารออก
หลังจากนั้นไม่กี่นาที ทุกคนก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย เมื่อเห็นการแต่งกายของเหล่านักโทษประหาร หัวหน้าหลิวพยักหน้าเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ต่อไปข้าจะอธิบายภารกิจให้พวกเจ้าฟัง”
“คืนนี้ ภารกิจของพวกเจ้าเหล่านักโทษประหารคือการติดตามพวกเราไปโจมตีค่ายของพวกชนเผ่าเป่ยหมาน”
“แม้ว่าการทำภารกิจสำเร็จจะไม่สามารถลบล้างสถานะนักโทษประหารของพวกเจ้าได้ แต่จะช่วยให้พวกเจ้าได้รับการบันทึกผลงานในสงคราม ทำให้พวกเจ้าสามารถมีชีวิตที่ดีขึ้น”
“ขณะเดียวกัน ในฐานะหัวหน้า ข้าสามารถให้คำมั่นสัญญากับพวกเจ้าว่า หากทำภารกิจสำเร็จ จะมอบรางวัลเป็นอาหารมื้อใหญ่ที่มีทั้งเนื้อและสุราให้แก่พวกเจ้า”
อาจเป็นเพราะบางคนหลงเชื่อง่าย นักโทษประหารหลายคนเมื่อได้ยินว่ามีสุราและเนื้อก็เริ่มตื่นเต้นขึ้นมาทันที ยิ่งไปกว่านั้นบางคนถึงกับน้ำลายไหลออกมา ใครจะรู้ว่าพวกเขาไม่ได้สัมผัสกับสิ่งเหล่านี้มานานแค่ไหนแล้ว แม้แต่ท้องของหลี่เต้าเองยังส่งเสียงร้องอย่างน่าอับอายออกมา
ไม่มีทางเลี่ยงได้
