ร่างกายยำอย่างรวดเร็ว
ฉึก!
เสียงหนึ่งดังขึ้น
เสียงในห้องขังเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวน
เมื่อทุกคนในห้องขังได้สติกลับมา พวกเขาก็เห็นชายร่างกายยำโยนชามในมือทิ้งไปแล้ว สองมือสั่นเทาชูขึ้นกลางอากาศ ปากส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดไม่หยุด
และไม่รู้ว่าเมื่อใดที่มีไม้แหลมคมปักอยู่ดวงตาซ้ายของเขา จนเลือดสด ๆ ไหลนองออกมา ดูน่าขนลุกยิ่งนัก
แต่ยังไม่จบเพียงเท่านั้น หลังจากทำลายดวงตาข้างหนึ่งของชายร่างกายยำแล้ว หลี่เต้าก็รีบนำโซ่ตรวนที่มือทั้งสองข้างมาพันรอบคอของชายร่างกายยำ จากนั้นก็ออกแรงกระชาก จนชายคนนั้นล้มลงกับพื้นทันที
หลังจากนั้นหลี่เต้าก็เหยียบไหล่ทั้งสองข้างของชายร่างกายยำไว้ แล้วใช้มือทั้งสองข้างกระชากโซ่ตรวนอีกครั้งอย่างสุดกำลัง
คราวนี้ชายร่างกายยำไม่สนใจความเจ็บปวดที่ดวงตาซ้ายอีกต่อไป เขาพยายามดึงโซ่ตรวนที่พันอยู่รอบคอออก
เพราะการสูญเสียดวงตาซ้ายเป็นเพียงแค่การสูญเสียลูกตาเท่านั้น แต่ถ้าคอถูกรัดต่อไปเช่นนี้ มันอาจจะพรากชีวิตของเขาไปได้
แต่ไม่ว่าชายร่างกายยำจะดิ้นรนอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ เพราะเหนือศีรษะของเขา ชายหนุ่มร่างผอมบางคนหนึ่งกำลังใช้แรงทั้งหมดที่มีดึงโซ่ จนกระทั่งเส้นเลือดบนแขนทั้งสองข้างของเขาปูดโปนขึ้นมา
“ไว้ชีวิตข้าด้วย… อึก…”
เมื่อใกล้สิ้นลมหายใจ ชายร่างกายยำเลือกที่จะขอความเมตตา
แต่หลี่เต้าไม่แสดงสีหน้าใด ๆ เพียงกระชับโซ่ให้แน่นขึ้นอย่างไร้ปรานี
แม้จะออกแ