“ฝ่าบาท…”
พระสนมอวี้ร้องอย่างเจ็บปวด
เจียงเชอยืนงกๆ เงิ่นๆ อยู่ข้างกายนาง กัดฟันกล่าวว่า “พวกเจ้ามาสอนให้เราทำคลอดเร็ว!”
เขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ แม้ลมปราณจะถูกครรภ์ดูดซับไปหมดแล้ว แต่ความแข็งแกร่งของเลือดและเนื้อก็มิใช่ว่าคนทั่วไปจะเทียบได้ ได้ยินเช่นนั้นเหล่าหมอตําแยก็รีบเข้าไปทันที
เปรี้ยง…
เสียงฟ้าผ่าดังสนั่น เมฆอัสนีที่ปกคลุมอยู่เหนือท้องฟ้าเมืองจิงเฉิงยิ่งมีมากและยิ่งกดทับลงมาขึ้นเรื่อยๆ น่ากลัวยิ่งนัก
ทุกคนในเรือนพักต่างลุกขึ้นยืน จีอูจวินหน้าเสีย เอ่ยเบาๆ ว่า “รุนแรงเช่นนี้ แม้จะเป็นตอนที่กายเทพแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ถือกำเนิดขึ้นมา ก็ยังไม่เคยมีปรากฏการณ์ประหลาดเช่นนี้เลย…”
ไป๋อีร้องขึ้นมาว่า “จอมมารน้อยกำลังจะเกิดแล้ว กายเทพอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์อันใดนั่นจะเทียบกับสายเลือดของนายท่านได้หรือ”
จีอูจวินตระหนักถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาทันใด ครรภ์นี้มิใช่แค่สืบทอดสายเลือดของสัตว์อสูรนับร้อยชนิดเท่านั้น ยังมีสายเลือดของมรรคาจารย์ด้วย
นางอดมองเจียงฉางเซิงไม่ได้ เห็นว่าเจียงฉางเซิงกำลังมองตำหนักบรรพบุรุษด้วยสีหน้าสงบ
ขณะนี้ครรภ์ของพระสนมอวี้กำลังดูดซับปราณวิญญาณยุทธ์อย่างละโมบ หว่างคิ้วของเขามีลวดลายเป็นแนวตั้งเส้นหนึ่ง ที่ส่องประกายสีทองออกมา และมีแนวโน้มอย่างยิ่งว่าดวงตานี้จะเปิดออก
เจียงฉางเซิงมองเห็นภาพนี้อยู่ในสายตา ดวงเนตรมหามรรคา!
เป็นดวงเนตรมหามรรคาที่ต่างกับของเจียงเจี่ยน ดวงเนตรมหาม
