ึ้นและเสกถ้วยน้ำชาเปล่าต่อหน้าทั้งสองคน และมีน้ำชาออกมาทันทีมันให้กลิ่นชานมหอมกรุ่น .อัลเบิร์ตใส่น้ำตาลลงในชาแล้วคนด้วยช้อนช้าๆ เขาจิบเครื่องดื่มจากถ้วยน้ำชาครู่หนึ่ง “ผมได้ยินมาว่าที่เคาะประตูสีบรอนซ์รูปนกอินทรีของเรเวนคลอ น่าสนใจมาก”“ใช่.” ศาสตราจารย์บรอดพยักหน้า “ตราบเท่าที่เธอสามารถตอบคำถามได้ ห้องนั่งเล่นส่วนกลางเรเวนคลอก็จะเปิดให้เธอ”อัลเบิร์ตหัวเราะโดยไม่พูดอะไร แล้วส่ายหัวแม้ว่าศาสตราจารย์บรอดจะพูดอย่างนั้น แต่เขาไม่คิดว่านักเรียนเรเวนคลอจะต้อนรับคนแปลกหน้าเข้ามาในห้องนั่งเล่นของพวกเขาผู้คนมักรังเกียจคนนอก หากเรียนจากบ้านอื่นไปที่ห้องนั่งเล่นส่วนกลางของกริฟฟินดอร์ ผลที่ได้ก็ไม่ยากนักที่จะคาดเดาศาสตราจารย์บรอดชี้ไปที่ของหวานบนโต๊ะและพูดว่า: “เธออาจจะชอบพายฟักทอง มันพึ่งอบมาใหม่ๆ”“ผมก็ชอบพายฟักทองเหมือนกันครับ ยิ่งกินเวลาร้อนๆยิ่งอร่อย!” อัลเบิร์ตหยิบพายฟักทองชิ้นหนึ่งแล้วพูดถึงหนังสือที่เขาอ่านเมื่อไม่นานนี้ “อ้อ ศาสตราจารย์ ผมเพิ่งอ่าน “การเล่นแร่แปรธาตุอย่างง่าย”จบ หนังสือเล่มนี้ให้ความรู้สึก…พิเศษมาก”เขาจัดระเบียบคำพูดเล็กน้อย จากนั้นลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ: “มันยากที่จะจินตนาการว่าสิ่งที่อธิบายในหนังสือเล่มนี้คือสิ่งที่เรียกว่าการเล่นแร่แปรธาตุ คุณเข้าใจเรื่องนี้ไหม”“ฉันไม่ต้องการที่จะแสร้งทำเป็นผู้เชี่ยวชาญในการเล่นแร่แปรธาตุ ความจริงคือ ความรู้ในการเล่นแร่แปรธาต
