ุของฉันจำกัดอยู่ที่ความรู้ในหนังสือเท่านั้น” ศาสตราจารย์บรอดส่ายหัวและพูดว่า “ฉันคิดว่าวันนี้เธอไม่ได้มาคุยกับฉันแค่การเล่นแร่แปรธาตุใช่ไหม”อัลเบิร์ตรู้ดีว่าควรจบหัวข้อการเล่นแร่แปรธาตุ เขาจึงดึงหัวข้อไปที่ “คู่มือการป้องกันตัวจากศาสตร์มืด” สนทนาเกี่ยวกับความสงสัยที่ได้จากการอ่านหนังสือเล่มนี้ และพูดถึงคาถาที่บรรยายไว้ในหนังสือ“ฉันดีใจที่เธอพูดถึงหัวข้อนี้” ศาสตราจารย์บรอดพูดอย่างมีความสุขว่า “ใช่ อย่างที่เธอเห็น “คู่มือการป้องกันตัวจากศาสตร์มืด” ไม่ได้บันทึกคาถาป้องกันตัวที่มีประโยชน์ แต่เธอรู้หรือไม่ว่าทำไมหนังสือเล่มนี้ถึงกลายเป็นหนังสือที่ต้องเลือกใช้ในวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด?”“รู้ครับ” อัลเบิร์ตกล่าวว่า “หนังสือเล่มนี้สามารถช่วยให้เรารู้จักสิ่งมีชีวิตที่มืดในโลก และสอนวิธีจัดการกับสิ่งมีชีวิตที่มืดเหล่านี้”“ใช่ เธอพูดถูก ที่จริงแล้ว หนังสือเล่มนี้ไม่เพียงพอสำหรับนักเรียนที่มีพรสวรรค์อย่างเธอ” ศาสตราจารย์บรอดวางถ้วยน้ำชาลงและกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม กระทรวงเวทมนตร์ไม่ชอบให้นักเรียนโดนคาถาที่รุนแรงปานกลาง”“ครับ มันเข้าใจได้ไม่ยาก” อัลเบิร์ตหยิบพายฟักทองขึ้นมาอีกชิ้น กัดแล้วพูดต่อ “ถ้าผมต้องการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการป้องกันตัวจากศาสตร์มืดล่ะครับ ผมไม่รู้ว่าคุณจะมีข้อเสนอแนะดีๆ ไหม”“ฉันแนะนำให้เธออ่านหนังสือ “เวทย์ป้องกันตัวและการยับยั้งเวทย์มนตร์แห่งศาสตร์มืด” ศาสตราจารย์
