ม?”“เอาสิ อย่าทำขาดนะ” อัลเบิร์ตไม่สนใจว่าคนอื่นจะเอามาให้ดู ยังไงก็ตาม อีกฝ่ายจะไม่เข้าใจอย่างแน่นอน อย่าว่าแต่จะสนใจมันเลยผลลัพธ์เป็นไปตามที่อัลเบิร์ตคาดเดา แองเจลิน่าหยิบ “หลักเศรษฐศาสตร์” ใหม่ล่าสุดขึ้นมาและเปิดสองหน้า เธอรู้สึกเวียนหัวและไม่เข้าใจสิ่งที่เขียนอยู่ในนั้นไม่ ควรจะกล่าวว่าเธอสามารถเข้าใจทุกคำ แต่เธอไม่สามารถเข้าใจมันได้แม้จะเชื่อมต่อกัน“ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมครอบครัวนายถึงส่งของพวกนี้ให้นาย” จอร์จพึมพำ”น่าสนใจออก” อัลเบิร์ตไม่ได้ตั้งใจจะคุยลงลึกไปกว่านี้ แต่เปลี่ยนหัวข้อว่า “อย่ากังวลไปเลย ไม้กวาดที่บินได้นั้นเรียนรู้ได้ง่าย””ฉันเป็นคนเดียวที่ขี่ไม้กวาดไม่ได้หรอเนี่ย” แชนน่า บ่น“เค้กไม่อร่อยเหรอ?” อัลเบิร์ตตอบด้วยคำถาม“ไม่ ฉันชอบเค้กชอคโกแลต” แชนน่าปิดหนังสือควิดดิชและจัดการเค้กที่อยู่ข้างหน้าเธออันที่จริง แชนน่าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า เธอคิดว่าในเด็กปี1ของกริฟฟินดอร์ เธออาจจะเป็นคนเดียวที่ขี่ไม้กวาดไม่ได้ ความรู้สึกนี้แย่มาก
เมื่อเร็วๆ นี้ เรื่องทัวร์กลางคืนที่ปราสาทฮอกวอตส์ได้หายไปชั่วคราวเนื่องจากความพยายามอย่างไม่ลดละของฟิลช์
เฟร็ดและจอร์จไม่คิดที่จะทดสอบความอดทนของฟิลช์แน่นอน เหตุผลหลักคือทั้งสองคนยุ่งเกินไปและไม่สามารถสำรองพลังงานได้มากพอที่จะลุกขึ้นกลางดึกเพื่อไปเที่ยวกลางคืนเกือบหนึ่งเดือนหลังจากเข้าโรงเรียน หลักสูตรของปี1ก็ค่อยๆ ดำเนินไปตามกำหนดการ
