่หรือไม่ ข้าจะให้คนกลับไปสืบ…”
นางยกมือจับท้องน้อยของตนเองตามสัญชาตญาณ ความหวาดกลัวฟุ้งกระจายกลับมาในดวงตาใหม่ แต่เดิมเจียงเช่อคิดจะตั้งคำถาม แต่เมื่อเห็นท่าทางของนาง จู่ๆ เขาก็เงียบไป
จากนั้นเขาก็หวนนึกถึงคำพูดสมัยที่เจียงซิงยังมีชีวิตอยู่ หรือว่าเผ่าภูตจะมีเจตนาอื่นแอบแฝงอยู่จริงๆ
แม้เผ่าภูตจะเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญา แต่พลังของพวกเขาอ่อนแอจนสู้ต้าจิ่งไม่ได้เสียด้วยซ้ำ เจียงฉางเซิงพยากรณ์ดูแล้ว เผ่าภูตเชิญตัวตนขั้นผู้ยิ่งใหญ่แห่งฟ้าดินให้มาลงมือไม่ได้ด้วยซ้ำไป เผ่าพันธุ์เช่นนี้เขาย่อมไม่เห็นอยู่ในสายตา
หลิงเฟิงที่พระสนมอวี้กับพวกหลินเฮ่าเทียนรู้จักนับว่าเป็นพวกใสซื่อ แต่ในเมื่อเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญา ในเผ่านั้นย่อมมีคนจิตใจทะเยอทะยานอยู่แล้ว ในหนึ่งเผ่าพันธุ์ย่อมมีทั้งคนดีและคนเลว
เจียงฉางเซิงคร้านจะสอดมือเข้าไปยุ่งด้วยตนเอง พอกลับถึงเรือนเขาก็เริ่มนั่งสมาธิฝึกวิชา
ครึ่งปีให้หลัง เจียงเช่อก็มาหา
“คนในเผ่าของพระสนมอวี้แจ้งว่า ในเผ่าภูตเกิดการเปลี่ยนแปลง มีบางคนคิดจะเล่นงานเผ่ามนุษย์จริงๆ วิชาเทพลักสวรรค์นั้นเป็นสิ่งที่เชื้อพระวงศ์องค์หนึ่งของเผ่าภูตได้มา…”
เจียงเช่อยิ้มขื่น ตนเองประมาทแล้วจริงๆ เหตุไฉนจึงไว้ใจเผ่าพันธุ์หนึ่งง่ายดายเช่นนั้น
เชื้อพระวงศ์หรือ น่าสนใจ แม้เผ่าภูตจะอ่อนแอแต่ระบบการปกครองพัฒนาได้สมบูรณ์ทีเดียว แม่นกกระจอกจะตัวเล็กแต่อวัยวะทั้งห้าก็มีครบสินะ
เจียงฉา
