ตอนที่76 หมวกหัวขาด
นักเรียนกริฟฟินดอร์เป็นกลุ่มคนที่ไม่กลัวสิ่งต่าง ๆ และยังมีนักเรียนจำนวนมากที่เดินเตร่ในปราสาทตอนดึก
“แล้วนายล่ะ?” จอร์จถาม
“หมายความว่าไง?” อัลเบิร์ตโยนผ้าเช็ดตัวที่เขาใช้เช็ดผมใส่จอร์จ
“ว่าแต่กลางคืนแล้วทำไมต้องอาบน้ำอีก” จอร์จเอื้อมมือไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วโยนกลับไปให้อัลเบิร์ต
“การล้างหน้าในตอนเช้าทำให้อารมณ์ดี และอาบน้ำตอนเย็นก็ทำนอนหลับให้สบาย” อัลเบิร์ตพูดอย่างเป็นธรรมชาติ
ทั้งสามคนมองมาที่เขาอย่างไม่พูดอะไร และไม่อยากโต้เถียงในเรื่องนี้ พวกเขาทั้งหมดรู้ว่าอัลเบิร์ตสามารถหาเหตุผลที่เหมาะสมให้กับพวกเขาได้เสมอเมื่อเขาพูดถึงเรื่องนี้
“นายหลับสบายจริงๆ เหรอ” ลี จอร์แดนถามอย่างแปลกใจ แล้วเขาก็ไปอาบน้ำด้วย
อัลเบิร์ตนั่งลงบนเตียงและฟังคู่แฝดพูดคุยเกี่ยวกับเส้นทางลับของปราสาท เขาหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นจากหมอนแล้วชี้ผ้าขนหนูที่โยนอยู่ข้างๆ เขา
คาถามีผลกับสิ่งของและผ้าเช็ดตัวดูเหมือนจะหายไปจากเตียง
อัลเบิร์ตหยิบผ้าเช็ดตัวที่มองไม่เห็นมาวางไว้ข้างหน้าเขาแล้วดูมันแล้ววางลงบนมือของเขา ส่วนที่ปกคลุมด้วยผ้าหายไป แต่โดยรวมแล้วยังมีความรู้สึกว่ามันยังอยู่
อัลเบิร์ตม้วนผ้าขนหนูเป็นลูกบอลและสังเกตผลของคาถาล่องหน เมื่อถึงจุดหนึ่ง ความรู้สึกว่ามือหายไปก็รุนแรงขึ้น
“มือนาย…นายทำได้ยังไง” เฟร็ดมองที่มือซ้ายของอัลเบิร์ตใต้ผ้าเช็ดตัว เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ
