“แต่นี่น่าจะเป็น…เบียร์เหรอ?” เดซี่มองไปที่คำว่าบัตเตอร์เบียร์บนฉลากที่พันกันเล็กน้อย เธอไม่ต้องการให้ลูกสาวของเธอดื่มแอลกอฮอล์ในวัยนี้
“ไม่เป็นไร เราดื่มนี่กันประจำ มันไม่เหมือนเบียร์หรือแอลกอฮอล์ มันเหมือนเครื่องดื่มมากกว่า ไม่อย่างนั้นอัลเบิร์ตจะไม่ส่งกลับมาหรอก” ลุคปลอบโยนเบา ๆ “มันรสชาติเหมือนลูกอมเนยแข็งมันเยิ้มๆ”
ลุคเทบัตเตอร์เบียร์ที่เพิ่งเปิดออกและขอให้พวกเขาชิมก่อน ก่อนตัดสินว่าจะให้นีย่าดื่มหรือไม่
“มีกลิ่นเนยแรงจริงๆด้วย” เดซี่สูดกลิ่น จิบแล้วรสชาติก็กลมกล่อมดี
“มันบอกว่าบัตเตอร์เบียร์เป็นที่นิยมมากในโลกเวทมนตร์ เหมือนกับโซดาของเรา แม้ว่ามันจะไม่เลว แต่ก็มีรสชาติแปลก ๆ นิดหน่อย”
“ทำไมพ่อมดถึงชอบดื่มอะไรแบบนี้” นีย่าเม้มปากแล้วจิบอีก
“ดื่มให้น้อยหน่อยลูก มันยังมีกลิ่นของแอลกอฮอล์อยู่นิดหน่อย ” เดซี่เตือน
“อย่างน้อยให้หนูดื่มบัตเตอร์เบียร์ให้หมดแก้วนึงค่ะแม่” หลังจากที่นีย่าดื่มบัตเตอร์เบียร์ที่เหลือแล้ว ความสนใจในเครื่องดื่มวิเศษของเธอก็ลดลงอย่างมาก
“ในนั้นมีแอลกอฮอล์เพียงเล็กน้อย ตราบใดที่ไม่ดื่มมากเกินไป แม้แต่ผู้เยาว์ก็ดื่มได้” เฮิร์บพูดอย่างสบายใจ แต่หลังจากถูกภรรยาจ้องมอง เขาก็หุบปากอย่างเชื่อฟัง เขารู้ว่าเดซี่กำลังดูแลลูกๆ ของเธออยู่
ของอื่นๆ ในกล่องก็ถูกนำออกมาวางบนโต๊ะ ที่เหลือทั้งหมดเป็นขนมที่ซื้อให้นีย่า
