างถึงที่สุด.โครงกระดูกเหล่านี้มีต้นกำเนิดจากหลายเผ่าพันธุ์ แต่ตอนนี้ยังไม่พบของเผ่ามนุษย์.“น่าจะเป็นทิศทางนี้ จะไปจริงๆ หรือ”.เจียงเจี่ยนเปิดปากถาม ยิ่งเดินหน้าไปเขาก็ยิ่งรู้สึกถึงภัยคุกคาม.หลินเฮ่าเทียนเอ่ยว่า “ไม่เข้าถ้ำเสือไหนเลยจะได้ลูกเสือ ถ้าเรายังอยู่ที่นี่ต่อจะยิ่งอันตราย ข้าสงสัยว่าสถานที่นี้คือยุ้งฉางของตัวตนบางคนที่แข็งแกร่งมาก โครงกระดูกมากมายขนาดนี้ต้องถูกโยนเข้ามาแน่นอน ตอนนี้เรายังไม่เจอตัวเขา แสดงว่าเขายังไม่กลับมา เราต้องรีบหนีออกไปก่อนที่เขาจะมา”.เจียงเจี่ยนเห็นว่ามีเหตุผลจึงไม่เอ่ยถามอะไรอีก.“มีอะไรอยู่ตรงด้านหน้า!”.หลิงเฟิงเอ่ยขึ้นด้วยเสียงตื่นตระหนก เจียงเจี่ยนและหลินเฮ่าเทียนเพ่งมอง พบว่าจู่ๆ ปลายขอบฟ้าปรากฏภูเขาสูงลูกหนึ่ง สูงลิบจนทะลุทะลวงเมฆ แต่เนื่องจากไกลเกินไปพวกเขาจึงมองไม่ชัดว่ามันคืออะไรกันแน่.แต่ที่แน่ๆ ก่อนหลิงเฟิงจะพูด มันยังไม่เคยมีอยู่ตรงนั้น ไร้ซึ่งเสียงเคลื่อนไหว ปรากฏขึ้นลอยๆ….เจียงเจี่ยนและหลินเฮ่าเทียนเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ ในขณะนั้นเอง! ภูเขาสูงที่ปลายขอบฟ้าหายไปในพริบตา เร็วจนสายตาของเจียงเจี่ยนกับหลินเฮ่าเทียนตามไม่ทัน.หลินเฮ่าเทียนขมวดคิ้ว ทันใดนั้นเขารู้สึกบางอย่าง รีบตะโกนว่า “หลบไป!”.เจียงเจี่ยนกับผิงอันรีบกระโดดแยกจากกัน ผิงอันยังคว้าตัวหลิงเฟิงไว้ด้วย ทั้งสามพุ่งแยกออกไปดังลูกศร ทันใดนั้นภูเขายักษ์ลูกมหึมาก็ร่วงหล่นจากฟ้ากระแทกล
