ฤดูกาลผันเปลี่ยน เวลาก้าวสู่ปีชางเลอที่สิบสอง.ทุกครั้งที่เจียงฉางเซิงฝึกพลัง เขามักเหลือจิตไว้เฝ้าติดตามสถานการณ์ของพวกเจียงเจี่ยน.ผิงอันฮึกเหิมไปอยู่ครึ่งค่อนปีถึงได้สงบลง เขาทะลวงไปถึงขั้นถ้ำสวรรค์สองในอึดใจเดียว ลมปราณและโลหิตพุ่งสูงถึงขีดสุด บนหน้าอกยังปรากฏลวดลายเปลวเพลิงสีแดง.จนถึงตอนนี้พวกเจียงเจี่ยนยังไม่เข้าใจว่าลายเปลวเพลิงสีแดงมีประโยชน์อย่างไร ตระเวนอยู่ในดินแดนลี้ลับไร้ชีวิตแห่งนี้มานาน พวกเขาก็ยังไม่พบสิ่งมีชีวิตใดเลย แต่กลับเจอผลไม้และดอกไม้พิสดาร.อาศัยผลไม้และดอกไม้เหล่านี้เป็นอาหาร พลังพวกเขาจึงยังคงอยู่ในสภาวะเปี่ยมล้นตลอด น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ พวกเขาราวกับบุกเข้าสู่ดินแดนแห่งโชคพาสนา แต่เป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น.เจียงฉางเซิงกลับรู้สึกตลอดว่าสถานที่นี้ซ่อนตัวตนที่น่าหวาดหวั่นบางอย่างไว้.ดอกไม้ผลไม้เหล่านั้นดูไม่ต่างจากสวนสมุนไพรที่มีใครบางคนปลูกไว้ และพอรวมกับซากกระดูกเหล่านั้น เขาจึงคาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายต้องรอสิ่งมีชีวิตเข้ามาในที่แห่งนี้แน่นอน ทว่าในตอนนี้เจียงฉางเซิงยังไม่อาจช่วยอะไรพวกเขาได้ นอกจากเฝ้าสังเกตอย่างเงียบๆ.ต้นเดือนสอง เฉินหลี่มาเยี่ยมเยียนเจียงฉางเซิง แจ้งข่าวว่าโอรสสวรรค์กำลังจะถึงวาระสุดท้าย ตอนนี้นอนติดเตียงลุกไม่ขึ้นแล้ว เพราะตลอดชีวิตเขาไม่เคยฝึกยุทธ์.เมื่อถ่ายทอดกําลังภายในขั้นจักรวาลให้กับว่าที่กษัตริย์ ก็ถ่ายทอดได้ถึงแค่ขั้
